สารบัญ
 อภิธานศัพท์ (Glossary)
 บทคัดย่อ(ไทย อังกฤษ)
 หลักการแพร่ภาพเทเลเท็กซ์เบื้องต้น
เทคโนโลยีที่เกี่ยวข้อง
 ประโยชน์ของเทเลเท็กซ์
 จดหมายเหตุ
 บรรณานุกรม
บทสารานุกรมอื่น ๆ
โทรคมนาคม: นิยามและความหมาย
ประวัติการสื่อสาร
โทรคมนาคมโลก ๑ - โทรเลขและโทรศัพท์
ประวัติการสื่อสาร
โทรคมนาคมโลก ๒ - คลื่นวิทยุและการสื่อสารไร้สาย
ประวัติการสื่อสาร
โทรคมนาคมโลก ๓ - การ
สื่อสารด้วยแสงและการสื่อสารข้อมูลผ่านดาวเทียม
ประวัติการสื่อสาร
โทรคมนาคมโลก ๔-การสื่อสารข้อมูลและเครือข่าย
อินเทอร์เน็ต
ประวัติศาสตร์การสื่อสารไทย: ยุคอดีต
ประวัติศาสตร์การสื่อสาร
โทรคมนาคมไทย: วิวัฒนาการโทรเลขและโทรพิมพ์
ประวัติศาสตร์การสื่อสาร
โทรคมนาคมไทย: องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยกับกิจการโทรคมนาคม
ประวัติศาสตร์การสื่อสาร
โทรคมนาคมไทย: ยุคเครือข่าย
อินเทอร์เน็ต
พื้นฐานร่วมเทคโนโลยี
โทรคมนาคมกับการสื่อสาร
มวลชน
พื้นฐานกฎหมายเกี่ยวกับการประกอบกิจการโทรคมนาคม
ความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้าด้านสื่อสาร
วิทยาการการทดสอบทางโทรคมนาคม

วิทยาการวางแผนและการสร้างแผนที่นำทางเทคโนโลยี
โทรคมนาคม

เศรษฐศาสตร์โทรคมนาคม

โซ่คุณค่าของอุตสาหกรรมการสื่อสารโทรคมนาคม
พื้นฐานดัชนีวรรณกรรมสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าสื่อสารและ
แขนงที่เกี่ยวข้อง
วิวัฒนาการวิทยุโทรศัพท์ โทรศัพท์เคลื่อนที่และมาตรฐานโทรคมนาคมที่เกี่ยวข้อง
สมาคมวิชาการไฟฟ้า/อิเล็กทรอนิกส์ คอมพิวเตอร์ โทรคมนาคมและสารสนเทศกับกิจกรรมวิชาการ
ชมรมไฟฟ้าสื่อสาร สมาคมสถาบันวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์
คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าและความถี่วิทยุเพื่อการสื่อสาร
การบริหารจัดการทรัพยากรการสื่อสารวิทยุเบื้องต้น
รหัสมอร์สเพื่อการสื่อสาร
กล้ำสัญญาณพื้นฐานเพื่อ
การสื่อสาร
พื้นฐานเทคโนโลยีรหัสควบคุมความผิดพลาดสำหรับการ
สื่อสาร
พื้นฐานการแผ่สเปกตรัมสำหรับการสื่อสาร
หลักการของซีดีเอ็มเอ
หลักการเทียบจังหวะสัญญาณโทรคมนาคม
หลักการของปริมาณการใช้งานวงจรสื่อสารและหมายเลขโทรคมนาคม
โครงข่ายการสื่อสารข้อมูลความเร็วสูงเอสดีเอช
พื้นฐานคุณภาพการบริการในเครือข่ายการสื่อสาร
เครือข่ายเฉพาะที่
เทคโนโลยีเอทีเอ็ม 
อินเทอร์เน็ตโพรโทคอล
เวอร์ชัน ๖
โครงข่ายโทรคมนาคมยุคหน้า
 พื้นฐานสายส่งสัญญาณสำหรับการสื่อสาร
 วิทยาการโทรศัพท์พื้นฐานและโครงข่าย
 เทคโนโลยีชุมสายโทรศัพท์พื้นฐาน
หลักการของระบบตรวจสอบคู่สายโทรศัพท์พื้นฐาน
พื้นฐานระบบเทเลกซ์
หลักการทำงานเบื้องต้นของเครื่องโทรสาร
เทคโนโลยีสื่อสารผ่านสายความเร็วสูง: ดีเอสแอล
การสื่อสารผ่านสายไฟฟ้า
โทรเลขเชิงแสง
พื้นฐานการสื่อสารเชิงแสง
พื้นฐานระบบสื่อสารด้วยเส้นใยนำแสง
พื้นฐานระบบเส้นใยนำแสงสู่บ้าน
ระบบสื่อสัญญาณแสงหลายช่องแบบ DWDM
พื้นฐานสายอากาศวิทยุเพื่อการสื่อสาร
สายอากาศฉลาด
เทคโนโลยีการสื่อสารไร้สายระยะใกล้
ระบบการระบุด้วยคลื่นวิทยุหรืออาร์เอฟไอดี
วิทยาการเครือข่ายไร้สายแบบไวไฟ
วิทยุสมัครเล่น
วิทยาการเครือข่ายตรวจวัดสัญญาณแบบไร้สาย
อัลตราไวด์แบนด์สำหรับการสื่อสารไร้สาย
ระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ ๔๗๐ เมกกะเฮิรตซ์
การสื่อสารเหนือพื้นน้ำ
เครือข่ายเคเบิลใต้น้ำและ
การเชื่อมต่อในประเทศไทย
การแพร่ภาพโทรทัศน์พื้นฐาน
การพัฒนาเทคโนโลยี
เครือข่ายโทรทัศน์ไทยทีวีสี ช่อง
เทเลเท็กซ์
การสื่อสารบรอดแบนด์
การสื่อสารบรอดแบนด์ความเร็วสูงผ่านสายไฟฟ้า
เครือข่ายเซ็นเซอร์ไร้สาย
พื้นฐานโครงข่ายการสื่อสารร่วมระบบดิจิทัล
เทคโนโลยีเครือข่ายส่วนตัวแบบเสมือน
เครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทย
เทคโนโลยีการสื่อสารสำหรับระบบควบคุมการจำหน่ายไฟฟ้า
พื้นฐานระบบสื่อสารสำหรับการจ่ายไฟฟ้า
วิทยาการการสื่อสารข้อมูลจราจรผ่านคลื่นวิทยุกระจายเสียงเอฟเอ็ม
พื้นฐานระบบการสื่อสารเพื่อการบริหารทรัพยากรน้ำ
ระบบโทรมาตรเพื่อการ
ชลประทาน
ระบบการสื่อสารเพื่อการเตือนภัยสึนามิ
ระบบการสื่อสารเพื่อการแจ้งภัยและความปลอดภัยทางทะเล
ของโลก
พื้นฐานการสื่อสารกับหอเตือนภัย
เครือข่ายโทรคมนาคมเพื่อโครงการการพัฒนาภูเก็ต
ระบบสื่อสารกองทัพไทย
พื้นฐานการสื่อสารผ่าน
ดาวเทียม
ประวัติและพัฒนาการของดาวเทียมสื่อสาร
วิทยาการดาวเทียมธีออส
ดาวเทียมไทพัฒ
ดาวเทียมสำรวจทรัพยากรประเทศไทย
การรังวัดด้วยดาวเทียมจีพีเอสเพื่อการสำรวจทางการแผนที่
ระบบสำรวจข้อมูลทางสมุทรศาสตร์และสภาพ
แวดล้อมทางทะเลโดยใช้เทคโนโลยีทุ่นลอยสื่อสารผ่านดาวเทียม

   เทเลเท็กซ์
   (Teletext)

   พันเอกสุรพล ศิลาลาย และ พรชัย สิริเฉลิมพงศ์
   สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง ๕
 

  ๑. อภิธานศัพท์ (Glossary)

 
 

  ระบบซีซีไออาร์ CCIR (Comitee Condulatief International des Radio Communication)

ระบบการส่งสัญญาณโทรทัศน์ประเภทหนึ่ง เป็นการส่งสัญญาณโทรทัศน์แบบขาว-ดำ โดยมีการส่ง ๖๒๕ เส้น จำนวน ๒๕ ภาพต่อวินาที

  รหัสไบนารี (Binary Code)

          รหัสประเภทหนึ่งที่ถูกประมวลผลจากคอมพิวเตอร์ให้อยู่ในรูปแบบ “0” และ “1” สำหรับการรับและส่งข้อมูลข้อมูลจะไม่สามารถส่งข้อมูล ทีเป็นตัว
          อักษรได้จึงต้องผ่านการประมวลผลหรือแปลง  ให้อยู่ในรูปของบิตศูนย์และหนึ่งเพื่อให้สามารถส่งข้อมูลผ่านช่องทางการสื่อสารได้ มาตรฐานรหัส
          ทั่วไปสามประเภท ได้แก่ มาตรฐานยูนิโค้ด (Unicode) มาตรฐานแอสกี (ASCII) และมาตรฐานแอบซิดิก (EBCDIC)

  รหัสมาตรฐานแอสกี (American Standard Code for Information Interchange: ASCII)

          มาตรฐานประเภทหนึ่งของเลขฐานสอง กำหนดโดยสถาบันแอนซี (American National Standard Institute: ANSI ) โดยโครงสร้างของรหัส
          ประเภทนี้จะประกอบด้วยเลขฐานสองจำนวนเจ็ดบิตและบิต สำหรับการตรวจสอบความผิดพลาด (Parity Bit) หนึ่งบิตต่อหนึ่งตัวอักษรซึ่งทำให้
          สามารถแทนตัวอักษรได้ ๑๒๘ ตัวอักษร

  เครื่องเข้ารหัสสัญญาณเทเลเท็กซ์ (Encoder)

          ทำหน้าที่ในการดึงข้อมูลที่เก็บไว้ในเครื่องคอมพิวเตอร์  เพื่อจัดส่งข้อมูลผ่านเครื่องส่งโทรทัศน์ โดยการส่งข้อมูลจะส่งสัญญาณไปพร้อมกับ
          สัญญาณโทรทัศน์จากนั้นจะดำเนินการแพร่ภาพโดยเครื่องส่งโทรทัศน์ต่อไป

  เครื่องถอดรหัสสัญญาณเทเลเท็กซ์ (Decoder)

          เครื่องถอดรหัสสัญญาณเทเลเท็กซ์ จะติดตั้งไว้ที่ภาคของเครื่องรับโทรทัศน์ โดยจะทำหน้าที่แยกสัญญาณเทเลเท็กซ์ ออกจากสัญญาณโทรทัศน์
          เพื่อดำเนินการส่งข้อมูลให้เครื่องรับโทรทัศน์ต่อไป
 
  ๒. บทคัดย่อ up

        เทเลเท็กซ์หรือหนังสือพิมพ์ทางโทรทัศน์เป็นการส่งข้อมูลและข่าวสารแบบหนึ่ง ซึ่งเกิดขึ้นก่อนวิวัฒนาการของอินเทอร์เน็ตจะพัฒนาขึ้น ประมาณปี ค.ศ. 1970 (พ.ศ.๒๕๑๓) ในประเทศอังกฤษ ซึ่งการส่งข้อมูลเทเลเท็กซ์จะส่งออกไปพร้อมกับการส่งคลื่นสัญญาณโทรทัศน์  ดังนั้น  ผู้รับชมโทรทัศน์
สามารถรับชมได้ด้วยเครื่องรับที่มีวงจรถอดรหัสสัญญาณเทเลเท็กซ์หรืออาจจะใช้อุปกรณ์ถอดรหัสภายนอก ได้แก่ ชุดควบคุมอุปกรณ์ (SET-TOP BOX) ข้อมูลเทเลเท็กซ์มีหลายประเภทเช่น ข้อมูลตลาดหลักทรัพย์ พยากรณ์อากาศ ตารางเวลาการเดินรถไฟสายต่างๆ ตารางเวลาเครื่องบินโดยสาร ข่าวสารต่างประเทศ เป็นต้น ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะมีอยู่ในหนังสือพิมพ์ทั่วไปแต่การรับข้อมูลจากระบบเทเลเท็กซ์จะสะดวกรวดเร็วและข้อมูลมีการปรับปรุงอยู่ตลอดเวลาโดยผู้รับชมสามารถเข้าถึงได้ทุกที่ ที่สามารถรับสัญญาณโทรทัศน์ได้แต่ระบบนี้ ได้รับความนิยมลดน้อยลง เมื่อมีระบบเครือข่ายสื่อสารอื่นๆ เข้ามาใช้งาน เช่น ข้อความสั้น (SMS) ผ่านโทรศัพท์เคลื่อนที่และอินเทอร์เน็ต เป็นต้น


  Abstract
  up

        Generally, teletext is a newspaper sent over a television network system. It was developed in the United Kingdom in 1970 before the invention of internet network. The teletext data, such as stock exchange data, weather forecast data, and international news, is sent by modulating its signal into the television signal. This modulated signal is then sent to the receiver over a television broadcasting system. Finally, the end user can view a newspaper by using the teletext decoding machine such as SET-TOP BOX. This kind of service fades down after the present of the internet network and short message service (SMS) via mobile phone.

  ๓. หลักการแพร่ภาพเทเลเท็กซ์เบื้องต้น up

        การทำงานสำหรับการรับ-ส่งข้อมูล ของระบบเทเลเท็กซ์จะส่งข้อมูลผ่านคลื่นโทรทัศน์ โดยข้อมูลนี้สามารถออกอากาศได้ในเวลาเดียวกับที่มีการออกอากาศรายการโทรทัศน์ตามปกติ ซึ่งระบบการรับ-ส่งข้อมูลเทเลเท็กซ์มีหลากหลายประเภท เช่น ข้อมูลด้านตลาดหลักทรัพย์ การพยากรณ์อากาศ ตารางเวลาเดินสายรถไฟและเครื่องบิน เป็นต้น ดังแสดงในรูปที่ ๓.๑ ระบบเทเลเท็กซ์มีใช้งานหลายระบบซึ่งในแต่ละทวีปหรือประเทศจะมีการใช้ระบบที่แตกต่างกันเช่น ในทวีปอเมริกาเหนือใช้ระบบคลื่นสัญญาณโทรทัศน์ตามมาตรฐานของอเมริกาเหนือหรือ NABTS (North American Broadcast Teletext Specification) ประเทศฝรั่งเศสใช้ระบบ Antiope ประเทศแคนาดาใช้ระบบ Telidon เป็นต้น โดยแต่ละระบบจะมีหลักการทำงานที่แตกต่างกันไปที่ได้รับความนิยมสูงสุด ได้แก่ ระบบของประเทศอังกฤษที่เรียกว่า World System Teletext โดยเทคนิคการทำงานข่าวสารที่เทเลเท็กซ์ส่งออกมานั้น มีทั้งข้อความที่เป็นตัวอักขระ (Character) และสัญลักษณ์รูปภาพ (Graphical symbols) ตัวอักขระและสัญลักษณ์จะถูกแปลงให้เป็นรหัสไบนารี (Binary) จากนั้นจะนำไปฝากไว้กับเส้นสแกนภาพทางแนวตั้งที่ไม่ได้ใช้งานเมื่อเครื่องรับโทรทัศน์ที่มี หรือได้ติดตั้งเครื่องถอดรหัสสัญญาณ เทเลเท็กซ์รับได้ จะถอดรหัสตัวอักขระ และสัญลักษณ์ แล้วแสดงบนจอทีวีโดยซ้อนทับไปภาพบนจอ หรือแสดงเฉพาะตัวอักขระ และสัญลักษณ์อย่างเดียวบนจอ โดยมีสีพื้น (background) ขึ้นอยู่กับการเลือกของผู้รับชม อัตราในการส่งข้อมูลของรหัสไบนารีจะอยู่ที่ ๖.๙๓๗๕ เมกกะบิทต่อวินาที (Mbps) ในแต่ละเส้นซึ่งอัตรานี้ใช้กับ ระบบการส่งสัญญาณโทรทัศน์ ๖๒๕ เส้น


 
                                                           
  รูปที่ ๓.๑ ข้อมูลทั่วไปสำหรับบริการของระบบเทเลเท็กซ์
 

        ๓.๑ การแสดงภาพและฝากข้อมูลเทเลเท็กซ์

        การส่งสัญญาณโทรทัศน์ในระบบ CCIR 625/50 ทางสถานีส่งภาพด้วยอัตรา ๒๕ ภาพต่อวินาที แต่ละภาพมี ๖๒๕ เส้น แบ่งออกเป็นสองเฟรมๆ ละ ๓๑๒ เส้นครึ่ง ทำการส่งภาพทีละจุดเริ่มต้นจากเส้นบนสุดจากซ้ายไปขวาจากบนลงล่างและใช้การสอดแทรก (Interlace) คือเฟรมแรกส่งเส้นที่เป็นเลขคี่ (๑,๓,๕,๗,…) และเฟรมที่สองส่งเส้นเลขคู่ (๒,๔,๖,๘,…) ในแต่ละเฟรม ๒๕ เส้นแรกจะไม่มีการส่งสัญญาณภาพ สังเกตได้จากหน้าจอจะเป็นแถบสีดำช่วงนี้มีไว้เพื่อให้ลำอิเล็กตรอนมีเวลากวาดกลับในแนวดิ่งจากล่างสุดของจอขึ้นไปบนสุด ๖ เส้นแรกเป็นสัญญาณให้เครื่องรับทราบว่าถึงเวลาที่จะต้องกวาดลำอิเล็กตรอนขึ้นไปข้างบนแล้ว เส้นสุดท้ายสงวนไว้ไม่ใช้ ดังนั้นสัญญาณเทเลเท็กซ์จึงสามารถส่งไปได้ในช่วง ๑๖ เส้นที่เหลือ การใช้เส้นในการส่งสัญญาณเทเลเท็กซ์ขึ้นอยู่กับการเลือกของสถานี โดยทั่วไปจะใช้เฟรมละ ๒ ถึง ๘ เส้น ดังรูปที่ ๓.๒ จึงได้อาศัยเส้นเหล่านี้ในการใช้ส่งสัญญาณเทเลเท็กซ์ เรียกว่า Data-Lines ซึ่งสามารถส่งได้เป็นจำนวนมากบน Data-Lines จะมีสัญญาณนาฬิกา (Clock Run-In) ซึ่งเป็นรหัสไบนารี (Binary) เช่นเดียวกันโดยจะมีค่าเป็น “101010….” สัญญาณนาฬิกานี้จะเป็นตัวบอกให้เครื่องรับโทรทัศน์ที่ติดตั้งเครื่องถอดรหัสสัญญาณเทเลเท็กซ์ทราบว่ามีการส่งสัญญาณ เทเลเท็กซ์มา [๑]


 
                                                                       
  รูปที่ ๓.๒ แสดงเส้นการส่งข้อมูลเทเลเท็กซ์
 

        สัญญาณเทเลเท็กซ์ส่งไปครั้งละ ๑ บิท เส้นละ ๓๖๐ บิท หรือ ๔๕ ไบท์ (เป็นข้อมูล ๔๐ ไบท์) อัตราการส่งเท่ากับ ๖.๙๓๗๕ เมกกะบิทต่อวินาที สัญญาณที่ส่งไปไม่ใช่สัญญาณภาพแต่เป็นรหัสอักษรตัวอักษรละ ๑ ไบท์ แต่ละไบท์มี ๘ บิท แต่ใช้เป็นรหัสตัวอักษร ๗ บิท ส่วนบิทที่เหลือ ใช้สำหรับตรวจสอบความถูกต้อง (parity bit) ดังนั้นจึงมีจำนวนตัวอักษรได้ ๑๒๘ ตัวอักษร ใช้รหัสมาตรฐานแอสกี (ASCII) ซึ่ง ๓๒ ตัวอักษรแรก ใช้เป็นรหัสควบคุม(Control code) ดังนั้นจึงมีจำนวนตัวอักษรได้จริงๆ ๙๖ ตัวอักษร (โดยการพัฒนาเครื่องรับโทรทัศน์ที่มีภาคถอดรหัสสัญญาณเทเลเท็กซ์เพื่อให้รับภาษาไทยได้จะต้องจัดทำชุดกล่องควบคุม(set up box) ด้วยการแก้ไขระบบส่วนของ Rom Character Gen โดยการส่งข้อมูลเทเลเท็กซ์ที่เป็นภาษาไทยจะเหมือนกับการส่งข้อมูลที่เป็นภาษาอังกฤษ กล่าวคือ ด้านส่งจะส่งข้อมูลตัวอักษรภาษาอังกฤษในรูปแบบของรหัสแอสกี (ASCII CODE) ภาษาอังกฤษจะมีรหัสแอสกีกำหนดไว้ตายตัวเป็นมาตรฐานสากลจึงไม่ยุ่งยากสำหรับการส่งภาษาไทยจึงจำเป็นจะต้องกำหนด โดยดูรหัสแอสกีที่ไม่ได้ใช้งานมากำหนดเป็นรหัสของภาษาไทยให้ครบทุกตัวอักษร ดังนั้นในด้านรับจะรับรหัสแอสกีมา จากนั้นจะทำการถอดรหัสว่าเป็นตัวอักษรใด ซึ่งรูปแบบการแสดงผลของตัวอักษรนั้นเก็บอยู่ในROM Character Generater
        รูปแบบของข้อมูลรหัสไบนารี(bits) จะมีค่า“0”และ “1” แต่ค่าทางสัญญาณไฟฟ้าจะใช้เปรียบเทียบกับค่าระดับความมืด (black level)และความสว่าง (white level) ของสัญญาณภาพ โดยที่ระดับความมืด ๐% จะเป็นลอจิก “0” และระดับความสว่าง ๖๖% จะเป็นลอจิก “1” ระบบเทเลเท็กซ์ไม่ได้ส่งตัวอักษรขาวดำธรรมดาแต่มีเทคนิคอีกหลายประการ เช่น สีของตัวอักษรและสีพื้น(Background Color)การขยายขนาดและการกระพริบของตัวอักษรรวมทั้งเทคนิคการซ่อนตัวอักษรไม่ให้แสดงบนจอโดยจะแสดงตัวอักษรนั้นเมื่อผู้ใช้บังคับให้แสดง(สำหรับเล่นเกมส์และปริศนาอักษรไขว้)และสามารถตีกรอบให้แสดงพร้อมกับสัญญาณภาพโทรทัศน์ (สำหรับคำบรรยายในรายการภาพยนตร์) นอกจากนี้ยังสามารถส่งรูปภาพอย่างหยาบๆ ได้อีกด้วย

        ๓.๒ ระบบเครื่องส่งและเครื่องรับ

        ระบบการรับ-ส่งของเทเลเท็กซ์ประกอบด้วยเครื่องส่งและเครื่องรับ โดยมีหลักการ ดังนี้
        สถานีส่งโทรทัศน์ ข้อมูลต่างๆ ที่จะส่งถูกเก็บไว้ในคอมพิวเตอร์ เครื่องเข้ารหัส (Encoder) จะดึงข้อมูลออกมาจากคอมพิวเตอร์จากนั้นจะจัดการส่งข้อมูลเหล่านั้นไปกับสัญญาณโทรทัศน์ ในขณะที่เครื่องรับโทรทัศน์ที่รับสัญญาณได้จากสายอากาศ จะถูกส่งเข้าเครื่องถอดรหัสสัญญาณเทเลเท็กซ์ก่อนเพื่อแยกสัญญาณเทเลเท็กซ์ออกมาแล้วสร้างภาพตัวอักษรขึ้น จากนั้นจะส่งให้เครื่องรับโทรทัศน์ต่อไป โดยผู้ใช้ควบคุมการทำงานด้วยชุดรีโมทคอนโทรล (remote control) ซึ่งเลือกได้ว่าจะรับชมรายการโทรทัศน์หรือดูเทเลเท็กซ์ หากผู้ใช้เลือก เทเลเท็กซ์ สามารถเลือกได้ว่าจะดูหน้าไหน นานเท่าใด ซึ่งเครื่องรับสัญญาณเทเลเท็กซ์จะมีหน่วยประมวลผลหรือคอมพิวเตอร์อยู่ข้างในรวมทั้งมีหน่วยความจำรวมอยู่ด้วย ดังนั้นจึงสามารถดำเนินกรรมวิธีได้เหมือนคอมพิวเตอร์ทั่วไป เช่น พิมพ์ข้อความจากจอลงบนกระดาษ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับขีดความสามารถของแต่ละเครื่อง เป็นต้น โดยระบบการรับและส่งสัญญาณ
เทเลเท็กซ์ [๑] แสดงดังรูปที่ ๓.๓


 
                                                      
  รูปที่ ๓.๓ ระบบการส่งและรับสัญญาณเทเลเท็กซ์พื้นฐาน
 

        ๓.๓ ภาษาไทยกับเทเลเท็กซ์

        ณ ปี พ.ศ. ๒๕๕๐ ยังไม่มีการกำหนดมาตรฐานการส่งเทเลเท็กซ์ในประเทศไทย แต่หากจะให้ระบบเทเลเท็กซ์สามารถแสดงตัวอักษรภาษาไทยได้ต้องมีการกำหนดมาตรฐานขึ้นมาใหม่เนื่องจากภาษาไทยมีลักษณะพิเศษไม่เหมือนภาษาอังกฤษเนื่องจากมีรายละเอียดหลายประการ ที่ต้องพิจารณาเช่น แต่ละจอจะให้มีกี่บรรทัด โดยการแปลงจากสามบรรทัดภาษาอังกฤษ ให้เป็นหนึ่งบรรทัดภาษาไทย เป็นต้น โดยตัวอย่างหน้าจอการแสดงภาพของ
เทเลเท็กซ์แสดงดังรูปที่ ๓.๔


 
                                                          
  รูปที่ ๓.๔ ตัวอย่างภาพจากจอเทเลเท็กซ์
 

 

  ๔. เทคโนโลยีที่เกี่ยวข้อง    up

        ก) ดาวเทียม ดาวเทียมเกี่ยวข้องกับโทรทัศน์เนื่องจากสามารถใช้สัญญาณดาวเทียมสำหรับการส่งสัญญาณโทรทัศน์จากสถานีส่วนกลางไปยังสถานีเครือข่าย เพื่อให้สถานีเครือข่ายนำสัญญาณโทรทัศน์ไปทำการออกอากาศต่อในพื้นที่ของสถานีเครือข่ายสัญญาณเทเลเท็กซ์ ซึ่งผสมรวมอยู่กับสัญญาณภาพโทรทัศน์ ได้อาศัยดาวเทียมในการส่งเทเลเท็กซ์ไปยังเครือข่ายภูมิภาคด้วย
        ข) สายอากาศ เป็นอุปกรณ์สำหรับรับสัญญาณโทรทัศน์และสัญญาณเทเลเท็กซ์ด้วย
        ค) การสอดแทรกสัญญาณ (Inserting signal) เป็นการแทรกสัญญาณต่าง ๆ เข้าไปในเส้นสแกนของสัญญาณโทรทัศน์ ซึ่งเทเลเท็กซ์ได้ใช้วิธีนี้ในการส่งข้อมูลไปกับสัญญาณโทรทัศน์


  ๕. ประโยชน์ของเทเลเท็กซ์
   up

      ระบบเทเลเท็กซ์มีลักษณะเสมือนหนังสือพิมพ์ที่ส่งผ่านสัญญาณโทรทัศน์ โดยข้อมูลทั้งหมดสามารถส่งทางเทเลเท็กซ์ได้ยกเว้นภาพที่มีความละเอียดสูง แต่มีข้อดีกว่าหนังสือพิมพ์คือ สามารถเปลี่ยนแปลงปรับปรุงให้ทันสมัยได้รวดเร็วจึงเหมาะสำหรับข่าวสารที่มีการเปลี่ยนแปลงรวดเร็วและจำเป็นต้องใช้ในการตัดสินใจด้านต่างๆ ทั้งในทางธุรกิจและชีวิตประจำวัน ตัวอย่างของข่าวสารที่ควรจะส่งทางเทเลเท็กซ์เช่น ข่าวสดการพยากรณ์อากาศ ข้อมูลตลาดหุ้น ข้อมูลอัตราแลกเปลี่ยนเงินสกุลต่างๆ ราคาสินค้า เวลาขึ้นลงของเที่ยวบิน ข้อมูลที่พักตามโรงแรม ประกาศที่สำคัญของทางราชการ ผลการเลือกตั้ง ประกาศผลสอบสถาบันการศึกษา ทดสอบความรู้ทั่วไป ข้อมูลสถิติที่น่าสนใจ เป็นต้น บริการเทเลเท็กซ์ได้รับความนิยมน้อยลงเมื่อมีระบบสื่อสารอื่นๆ ที่รวดเร็วและตอบสนองได้มากกว่าเข้ามา เช่น การส่งข่าวสารผ่านข้อความสั้น (SMS) ของโทรศัพท์เคลื่อนที่และเครือข่ายอินเทอร์เน็ตที่สามารถให้บริการข้อมูลและภาพในลักษณะสื่อผสม (Multimedia) ได้รวดเร็ว


  ๖. จดหมายเหตุ
   up

       ตาราง ๖.๑ แสดงลำดับเหตุการณ์สำคัญที่เกี่ยวข้องกับเทเลเท็กซ์      


ปี พ
..
(ค.ศ.)
 

ลำดับเหตุการณ์สำคัญ



๒๕๑๓
(
1970)


เริ่มพัฒนาระบบเทเลเท็กซ์ (
Teletext) ณ ประเทศอังกฤษ โดยนายแซม เฟดิดา (Sam Fedida) ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อบริการข่าวสารสำหรับคนหูหนวก ประกอบด้วยสถานีโทรทัศน์บีบีซี (British Broad Corporation:BBC) ใช้ชื่อโครงการว่า Cee Fax  (แผลงมาจากคำว่า See Facts) และสถานีโทรทัศน์ ไอบีเอ (Independent Broadcast Authority:IBA) โดยใช้ชื่อโครงการว่า ORACLE (Optical Reception of Announcement by Code Line Electronics) 
 


๒๕๑๗
(
1974)
 


สถานีโทรทัศน์บีบีซี
(BBC) และ ไอบีเอ (IBA) ใช้มาตรฐานเดียวกันโดยใช้ชื่อว่า “ เทเลเท็กซ์ (Teletext) ” 
และเริ่มมีการส่งออกอากาศโดยสถานีโทรทัศน์ทั้งสองเป็นครั้งแรก


๒๕๑๙
(
1976)
 


นำระบบเทเลเท็กซ์มาใช้ในเชิงพาณิชย์


๒๕๒๐
(1977)
 


ประเทศอังกฤษและประเทศออสเตรเลียเริ่มออกอากาศในระบบเทเลเท็กซ์ โดยประเทศฝรั่งเศสเรียกว่า
“Antiope” 
และประเทศสหรัฐอเมริกาใช้ชื่อว่า
“Info Text” ในทวีปเอเชียในประเทศสิงคโปร์เป็นประเทศแรกที่มีใช้


๒๕๓๒
(1989)


ประเทศไทยเริ่มมีการออกอากาศระบบเทเลเท็กซ์ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง ๕ เมื่อวันที่ ๕ เดือนกุมภาพันธ์
[]
 

มีเครื่องรับโทรทัศน์มากกว่า ๓๕ ล้านเครื่องและมากกว่า ๒๕ ประเทศ ซึ่งประเทศอังกฤษ ที่ใช้ระบบเทเลเท็กซ์-ออราเคิล (Oracle) มีผู้ชมมากกว่า ๕ ล้านคนทุกๆ ๑๕ นาที
 


  ๗. บรรณานุกรม
   up
[๑] C W B Reis, BSc, IBA Engineering Information Service, “Specification of Standards for Broadcast Teletext Signals”, IBA TECHNICAL REVIEW (Technical Reference Book), 1977.

[๒] ขราวุธ เขมะโยธิน, พันเอก, วารสารครบรอบ ๓๒ ปี สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง ๕, กรุงเทพฯ, บพิธ, ๒๕๓๓