อุปกรณ์ทวนสัญญาณ (Repeater)

        อุปกรณ์ที่ทำหน้าที่ขยายสัญญาณในการรับ-ส่งสัญญาณ โดยใช้หลักการขยายแถบคลื่นความถี่ทั้งภาครับและภาคส่ง ทำให้สัญญาณ มีกำลังส่งผ่าน
        ไปได้ไกลขึ้น ในการติดต่อสื่อสารระยะทางไกล อาจมีการติดตั้งอุปกรณ์ทวนสัญญาณมากกว่าหนึ่งจุดของการสื่อสารใดๆ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับระยะทางที่
        ใช้งานจริง
   

       ระบบเคเบิลใต้น้ำเป็นช่องทางการสื่อสารที่ใช้สำหรับรับ-ส่งสัญญาณผ่านสายเคเบิลเฉพาะชนิดที่วางฝังอยู่ใต้ทะเลเชื่อมโยงระหว่างสถานีเคเบิลใต้น้ำ
สองสถานีซึ่งอาจเป็นระหว่างจุดต่อจุดหรือประเทศต่อประเทศใช้สำหรับการเชื่อมโยงที่มีระยะทางไกลในยุคแรกของการใช้ระบบเคเบิลใต้น้ำใช้สายเคเบิล
ใต้น้ำ ชนิดสายทองแดงและสายแกนร่วมหรือสายโคแอกซ์ มีปัญหาการรับ-ส่ง สัญญาณจากการรบกวน ของสัญญาณมาก จึงได้มีการพัฒนาระบบเคเบิลใต้น้ำชนิดเส้นใยนำแสง ขึ้นมาใช้งานทำให้ปัญหาลดน้อยลง ในสภาพภูมิอากาศแวดล้อมต่าง ๆ การรับ-ส่งสัญญาณของเคเบิลใต้น้ำนี้ จะมีอุปกรณ์ทวนสัญญานในการขยายสัญญาณในการรับ-ส่งตามระยะกำหนด ทำให้คุณภาพของสัญญาณเกือบคงที่ และความล่าช้าของสัญญาณมีน้อยลง ด้วยการพัฒนาโครงการต่าง ๆ ของเคเบิลใต้น้ำที่เกี่ยวข้องกับประเทศไทยมีขึ้นหลายโครงการ เช่น  โครงการเคเบิลใต้น้ำอาเซียน  โครงการเคเบิลใต้น้ำไทย-มาเลเซีย โครงการเคเบิลใต้น้ำ เอเซียอาคเนย์–ตะวันออกกลาง-ยุโรปตะวันตก ๓  (SEW-ME-WE 3) และโครงการใต้น้ำแฟล็ก  เป็นต้น ซึ่งระบบเคเบิลใต้น้ำมีการพัฒนา อย่างรวดเร็ว เพื่อประสิทธิภาพของการสื่อสารข้อมูลปริมาณสูงและสนองความต้องการช่องทางสื่อสารที่มีประสิทธิภาพสูง

Alternative high capacity communication channel called submarine cable, is that the development of wired communications by laying it underwater. Basically, it is used to deliver high speed or high capacity data of long distance communications purpose. Copper and coaxial cable are these original types of cable which used for the submarine cable network. Later in digital communication era, optical fiber is replaced which more advantage than that of the previews metal cables. For Thailand, there are lots of submarine cable projects. The initial one was done by the former Communication Authority of Thailand (CAT) in 1964. It was a joint project with Japanese agency to link for Thailand-the Philippine-and Japan Continuously, newer projects such as ASEAN Cable System, Thai-Malaysia Link, SEW-ME-WE3, and FLAG were implemented.

        เคเบิลหรือสายนำสัญญาณใต้น้ำ คือ สื่อสัญญาณ สำหรับการสื่อสารระยะทางไกล เปรียบเสมือนท่อส่งสัญญาณขนาดใหญ่ ที่มีการรับ-ส่งสัญญาณคุณภาพสูง โดยพัฒนาการของเคเบิลใต้น้ำ เริ่มจากชนิดแกนร่วม (Coaxial) จนมาถึงระบบใต้น้ำเคเบิลเส้นใยนำแสง (Optical Fiber) เนื่องจากเทคโนโลยีของเคเบิลชนิดแกนร่วมเป็นระบบแอนะล็อก (Analog) การเพิ่มขนาดหรือขยายระบบทำได้ยาก และซับซ้อนในด้านการบำรุงรักษา เมื่อขนาดความจุของระบบใหญ่ขึ้น จะทำให้ขนาดของสายเคเบิลใหญ่ขึ้นด้วย และกรณีแถบความถี่ของระบบที่กว้างมากขึ้น จะเป็นผลให้สัญญาณ ในสายเคเบิลถูกลดทอน (Attenuation) ระยะทางการติดตั้งอุปกรณ์ทวนสัญญาณ (Repeater) จะลดลง ซึ่งเป็นผลให้มีความซับซ้อน และมูลค่าของระบบสูงขึ้นจากข้อจำกัดดังกล่าวข้างต้นจึงได้มีการพัฒนาเทคโนโลยีเฉพาะทางสำหรับระบบเคเบิลใต้น้ำเพื่อปรับปรุงระบบให้ทันสมัย มีประสิทธิภาพดีขึ้น จึงได้มีวิวัฒนาการมาเป็นระบบเคเบิลแบบดิจิทัล (Digital) เมื่อเปรียบเทียบกับระบบเคเบิลใต้น้ำชนิดแกนร่วมแล้วมีข้อดีกว่าหลายประการคือ สามารถรับ-ส่งสัญญาณได้ในแถบความถี่ที่กว้างกว่าราคาต่อวงจรต่ำกว่า มีน้ำหนักเบา นอกจากนี้ยังสามารถรับ-ส่งข้อมูลที่อัตราเร็วกว่า เนื่องจากใช้แสงที่มีความจุของช่องสัญญาณหรือแบนด์วิดท์กว้างกว่า ดังนั้นระยะทางระหว่างหน่วยทวนสัญญาณ (repeater) ของเคเบิลชนิดเส้นใยนำแสงจะมากหรือไกลกว่า

        สำหรับประเทศไทยได้มีการพัฒนาวางสายเคเบิลใต้น้ำโดยเริ่มจากกิจการของการสื่อสารแห่งประเทศไทย (ต่อมาคือ บริษัท กสท.โทรคมนาคมจำกัด) ซึ่งได้พัฒนาการสื่อสารโทรคมนาคมระหว่างประเทศ ให้ขยายกว้างออกไป โดยเป็นการเริ่มนำระบบเคเบิลใต้น้ำม าใช้ ควบคู่ กับระบบสื่อสารผ่านดาวเทียมและพัฒนา ต่อมาตามลำดับทั้งกิจการเคเบิลใต้น้ำของภาคเอกชน และเคเบิลใต้น้ำของโครงการร่วมระหว่างประเทศให้ประเทศไทยมีช่อง สัญญาณหรือช่องทางการสื่อสารทางเลือกที่มีประสิทธิภาพอีกช่องทางหนึ่ง

        ระบบเคเบิลใต้น้ำในประเทศไทยมีการร่วมลงทุนในโครงการต่าง ๆ ดังตัวอย่างหลัก ๆ นี้

        ๕.๔ โครงการเคเบิลใต้น้ำแฟล็ก (FLAG)

                ๕.๔.๑ ประวัติความเป็นมา

               ในปี พ.ศ. ๒๕๔๒ ได้มีโครงการ FLAG ก่อตั้งขึ้น เป็นโครงการวางเคเบิลใต้น้ำชนิดเส้นใยนำแสง (Fibre optic submarine cable) ที่มีขนาดใหญ่โดยเป็นการเชื่อมต่อการสื่อสารโทรคมนาคมข้ามทวีป ผ่านประเทศต่างๆ เช่น สหราชอาณาจักร ญี่ปุ่น เวียดนาม ฮ่องกง อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย ไทย และจีน โดยเริ่มต้นที่สหราชอาณาจักรลากผ่านน่านน้ำสำคัญคือทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเข้าสู่คลองสุเอซ ผ่านมายังมหาสมุทรอินเดียเชื่อมโยงช่องแคบมะละกา และทะเลจีนใต้ สิ้นสุดที่ประเทศญี่ปุ่น เป็นความยาวรวม ๒๘,๐๐๐ กิโลเมตร ระบบสื่อสัญญาณมีความจุจำนวน ๑๒๐,๐๐๐ วงจร สามารถรองรับการสนทนาทางโทรศัพท์ได้พร้อมกันถึง ๖๐๐,๐๐๐ ราย ส่งสัญญาณด้วยความเร็วสูงถึง ๕ กิกะไบต์ต่อวินาที ทำให้โครงการนี้ เป็นโครงการที่เชื่อมยุโรปเข้ากับตะวันออกไกล ผ่านเข้าทางตะวันออกกลาง อ่าวเปอร์เซีย และมหาสมุทรอินเดีย [๒]

         โครงการแฟล็กในประเทศไทย เป็นการวางเคเบิลใต้น้ำจากประเทศอินเดีย (กรุงบอมเบย์) ผ่านมหาสมุทรอินเดีย ขึ้นบกที่ประเทศมาเลเซีย (ปีนัง) ก่อนที่จะมาประเทศไทย (จังหวัดสตูล) จากนั้นเชื่อมมาที่อ่าวไทยจังหวัดสงขลา สำหรับโครงข่ายเคเบิลใต้น้ำแฟล็กที่เกี่ยวข้องประเทศไทย คือ โครงข่ายโครงข่ายแฟล็กยุโรปเอเชีย (FLAG Europe Asia (FEA)) เชื่อมต่อโดยตรงระหว่างยุโรป ตะวันออกกลาง และเอเชีย โครงการเคเบิลใต้น้ำนี้เกิดขึ้นที่แรกที่ประเทศจีน ไทย (สตูลและสงขลา) ซาอุดิอาระเบีย และจอร์แดน โครงการแฟล็กยุโรปเอเชียเป็นโครงการที่วางสายเคเบิลใต้น้ำที่ยาวมาก ความจุเริ่มของช่องสัญญาณ คือ ๑๐ กิกะบิทต่อวินาที (Gbit/s) ส่วนความยาวประมาณ ๒๗,๐๐๐ กิโลเมตร แสดงการเชื่อมต่อโครงข่ายแฟล็กยุโรปเอเชีย ดังรูปที่ ๖.๑[๒], [๓]

        สรุปเหตุการณ์สำคัญของชมรมไฟฟ้าสื่อสาร สมาคมสถาบันวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ดังตารางที่ ๘.๑
 

                       ตารางที่ ๗.๑ ลำดับเหตุการณ์สำคัญ

[๑] กสท. การสื่อสารแห่งประเทศไทย. ย้อนอดีตการสื่อสารไทย. กรุงเทพฯ: กราฟิก ซัพพลายส์, ๒๕๓๓.

[๒] พันธ์ศักดิ์ ศรีทรัพย์, “TGN อีกบทหนึ่งของโครงข่ายเคเบิลใต้น้ำระหว่างประเทศ”, Computer and Electronics world, หน้า ๔๕-๔๙, พฤศจิกายน. ๒๕๔๔.

[๓] UK. Reliance Globalcom. FLAG Global Transmission. 28 Jan 2008
<http//www.flagtelecom.com>