สารบัญ
 อภิธานศัพท์(Glossary)
 บทคัดย่อ(ไทย อังกฤษ)
 บทนำ
ระบบเคเบิลใต้น้ำ
ในประเทศไทย
 โครงการเคเบิลใต้น้ำ
ที่เชื่อมโยงกับประเทศไทย
 โครงการแฟล็กกับ
ประเทศไทย
 จดหมายเหตุ(Milestone)
 บรรณานุกรม
บทสารานุกรมอื่น ๆ
โทรคมนาคม: นิยามและความหมาย
ประวัติการสื่อสาร
โทรคมนาคมโลก ๑ - โทรเลขและโทรศัพท์
ประวัติการสื่อสาร
โทรคมนาคมโลก ๒ - คลื่นวิทยุและการสื่อสารไร้สาย
ประวัติการสื่อสาร
โทรคมนาคมโลก ๓ - การ
สื่อสารด้วยแสงและการสื่อสารข้อมูลผ่านดาวเทียม
ประวัติการสื่อสาร
โทรคมนาคมโลก ๔-การสื่อสารข้อมูลและเครือข่าย
อินเทอร์เน็ต
ประวัติศาสตร์การสื่อสารไทย: ยุคอดีต
ประวัติศาสตร์การสื่อสาร
โทรคมนาคมไทย: วิวัฒนาการโทรเลขและโทรพิมพ์
ประวัติศาสตร์การสื่อสาร
โทรคมนาคมไทย: องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยกับกิจการโทรคมนาคม
ประวัติศาสตร์การสื่อสาร
โทรคมนาคมไทย: ยุคเครือข่าย
อินเทอร์เน็ต
พื้นฐานร่วมเทคโนโลยี
โทรคมนาคมกับการสื่อสาร
มวลชน
พื้นฐานกฎหมายเกี่ยวกับการประกอบกิจการโทรคมนาคม
ความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้าด้านสื่อสาร
วิทยาการการทดสอบทางโทรคมนาคม

วิทยาการวางแผนและการสร้างแผนที่นำทางเทคโนโลยี
โทรคมนาคม

เศรษฐศาสตร์โทรคมนาคม

โซ่คุณค่าของอุตสาหกรรมการสื่อสารโทรคมนาคม
พื้นฐานดัชนีวรรณกรรมสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าสื่อสารและ
แขนงที่เกี่ยวข้อง
วิวัฒนาการวิทยุโทรศัพท์ โทรศัพท์เคลื่อนที่และมาตรฐานโทรคมนาคมที่เกี่ยวข้อง
สมาคมวิชาการไฟฟ้า/อิเล็กทรอนิกส์ คอมพิวเตอร์ โทรคมนาคมและสารสนเทศกับกิจกรรมวิชาการ
ชมรมไฟฟ้าสื่อสาร สมาคมสถาบันวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์
คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าและความถี่วิทยุเพื่อการสื่อสาร
การบริหารจัดการทรัพยากรการสื่อสารวิทยุเบื้องต้น
รหัสมอร์สเพื่อการสื่อสาร
กล้ำสัญญาณพื้นฐานเพื่อ
การสื่อสาร
พื้นฐานเทคโนโลยีรหัสควบคุมความผิดพลาดสำหรับการ
สื่อสาร
พื้นฐานการแผ่สเปกตรัมสำหรับการสื่อสาร
หลักการของซีดีเอ็มเอ
หลักการเทียบจังหวะสัญญาณโทรคมนาคม
หลักการของปริมาณการใช้งานวงจรสื่อสารและหมายเลขโทรคมนาคม
โครงข่ายการสื่อสารข้อมูลความเร็วสูงเอสดีเอช
พื้นฐานคุณภาพการบริการในเครือข่ายการสื่อสาร
เครือข่ายเฉพาะที่
เทคโนโลยีเอทีเอ็ม 
อินเทอร์เน็ตโพรโทคอล
เวอร์ชัน ๖
โครงข่ายโทรคมนาคมยุคหน้า
 พื้นฐานสายส่งสัญญาณสำหรับการสื่อสาร
 วิทยาการโทรศัพท์พื้นฐานและโครงข่าย
 เทคโนโลยีชุมสายโทรศัพท์พื้นฐาน
หลักการของระบบตรวจสอบคู่สายโทรศัพท์พื้นฐาน
พื้นฐานระบบเทเลกซ์
หลักการทำงานเบื้องต้นของเครื่องโทรสาร
เทคโนโลยีสื่อสารผ่านสายความเร็วสูง: ดีเอสแอล
การสื่อสารผ่านสายไฟฟ้า
โทรเลขเชิงแสง
พื้นฐานการสื่อสารเชิงแสง
พื้นฐานระบบสื่อสารด้วยเส้นใยนำแสง
พื้นฐานระบบเส้นใยนำแสงสู่บ้าน
ระบบสื่อสัญญาณแสงหลายช่องแบบ DWDM
พื้นฐานสายอากาศวิทยุเพื่อการสื่อสาร
สายอากาศฉลาด
เทคโนโลยีการสื่อสารไร้สายระยะใกล้
ระบบการระบุด้วยคลื่นวิทยุหรืออาร์เอฟไอดี
วิทยาการเครือข่ายไร้สายแบบไวไฟ
วิทยุสมัครเล่น
วิทยาการเครือข่ายตรวจวัดสัญญาณแบบไร้สาย
อัลตราไวด์แบนด์สำหรับการสื่อสารไร้สาย
ระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ ๔๗๐ เมกกะเฮิรตซ์
การสื่อสารเหนือพื้นน้ำ
เครือข่ายเคเบิลใต้น้ำและ
การเชื่อมต่อในประเทศไทย
การแพร่ภาพโทรทัศน์พื้นฐาน
การพัฒนาเทคโนโลยี
เครือข่ายโทรทัศน์ไทยทีวีสี ช่อง
เทเลเท็กซ์
การสื่อสารบรอดแบนด์
การสื่อสารบรอดแบนด์ความเร็วสูงผ่านสายไฟฟ้า
เครือข่ายเซ็นเซอร์ไร้สาย
พื้นฐานโครงข่ายการสื่อสารร่วมระบบดิจิทัล
เทคโนโลยีเครือข่ายส่วนตัวแบบเสมือน
เครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทย
เทคโนโลยีการสื่อสารสำหรับระบบควบคุมการจำหน่ายไฟฟ้า
พื้นฐานระบบสื่อสารสำหรับการจ่ายไฟฟ้า
วิทยาการการสื่อสารข้อมูลจราจรผ่านคลื่นวิทยุกระจายเสียงเอฟเอ็ม
พื้นฐานระบบการสื่อสารเพื่อการบริหารทรัพยากรน้ำ
ระบบโทรมาตรเพื่อการ
ชลประทาน
ระบบการสื่อสารเพื่อการเตือนภัยสึนามิ
ระบบการสื่อสารเพื่อการแจ้งภัยและความปลอดภัยทางทะเล
ของโลก
พื้นฐานการสื่อสารกับหอเตือนภัย
เครือข่ายโทรคมนาคมเพื่อโครงการการพัฒนาภูเก็ต
ระบบสื่อสารกองทัพไทย
พื้นฐานการสื่อสารผ่าน
ดาวเทียม
ประวัติและพัฒนาการของดาวเทียมสื่อสาร
วิทยาการดาวเทียมธีออส
ดาวเทียมไทพัฒ
ดาวเทียมสำรวจทรัพยากรประเทศไทย
การรังวัดด้วยดาวเทียมจีพีเอสเพื่อการสำรวจทางการแผนที่
ระบบสำรวจข้อมูลทางสมุทรศาสตร์และสภาพ
แวดล้อมทางทะเลโดยใช้เทคโนโลยีทุ่นลอยสื่อสารผ่านดาวเทียม

   เครือข่ายเคเบิลใต้น้ำและการเชื่อมต่อในประเทศไทย
   (Submarine Cable Network in Thailand)

    มัสยา คำดี
    และกองบรรณาธิการ
 

  ๑.อภิธานศัพท์ (Glossary)

 
 
  การลดทอนสัญญาณ (Attenuation)

         คุณสมบัติของสื่อกลางนำสัญญาณแต่ละชนิดที่อนุญาตให้สัญญาณผ่านไปได้ใกล้หรือไกลต่างกัน เมื่อสัญญาณส่งผ่านไปได้ ในระยะทางช่วงหนึ่ง 
         จะมีสัญญาณอ่อนลง หรือเกิดการสูญเสียไปตาม อัตราส่วนเฉพาะต่างๆ ตามระยะทางที่เพิ่มขึ้น

  อุปกรณ์ทวนสัญญาณ (Repeater)

        อุปกรณ์ที่ทำหน้าที่ขยายสัญญาณในการรับ-ส่งสัญญาณ โดยใช้หลักการขยายแถบคลื่นความถี่ทั้งภาครับและภาคส่ง ทำให้สัญญาณ มีกำลังส่งผ่าน
        ไปได้ไกลขึ้น ในการติดต่อสื่อสารระยะทางไกล อาจมีการติดตั้งอุปกรณ์ทวนสัญญาณมากกว่าหนึ่งจุดของการสื่อสารใดๆ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับระยะทางที่
        ใช้งานจริง

   

  ๒.บทคัดย่อ up
       ระบบเคเบิลใต้น้ำเป็นช่องทางการสื่อสารที่ใช้สำหรับรับ-ส่งสัญญาณผ่านสายเคเบิลเฉพาะชนิดที่วางฝังอยู่ใต้ทะเลเชื่อมโยงระหว่างสถานีเคเบิลใต้น้ำ
สองสถานีซึ่งอาจเป็นระหว่างจุดต่อจุดหรือประเทศต่อประเทศใช้สำหรับการเชื่อมโยงที่มีระยะทางไกลในยุคแรกของการใช้ระบบเคเบิลใต้น้ำใช้สายเคเบิล
ใต้น้ำ ชนิดสายทองแดงและสายแกนร่วมหรือสายโคแอกซ์ มีปัญหาการรับ-ส่ง สัญญาณจากการรบกวน ของสัญญาณมาก จึงได้มีการพัฒนาระบบเคเบิลใต้น้ำชนิดเส้นใยนำแสง ขึ้นมาใช้งานทำให้ปัญหาลดน้อยลง ในสภาพภูมิอากาศแวดล้อมต่าง ๆ การรับ-ส่งสัญญาณของเคเบิลใต้น้ำนี้ จะมีอุปกรณ์ทวนสัญญานในการขยายสัญญาณในการรับ-ส่งตามระยะกำหนด ทำให้คุณภาพของสัญญาณเกือบคงที่ และความล่าช้าของสัญญาณมีน้อยลง ด้วยการพัฒนาโครงการต่าง ๆ ของเคเบิลใต้น้ำที่เกี่ยวข้องกับประเทศไทยมีขึ้นหลายโครงการ เช่น  โครงการเคเบิลใต้น้ำอาเซียน  โครงการเคเบิลใต้น้ำไทย-มาเลเซีย โครงการเคเบิลใต้น้ำ เอเซียอาคเนย์–ตะวันออกกลาง-ยุโรปตะวันตก ๓  (SEW-ME-WE 3) และโครงการใต้น้ำแฟล็ก  เป็นต้น ซึ่งระบบเคเบิลใต้น้ำมีการพัฒนา อย่างรวดเร็ว เพื่อประสิทธิภาพของการสื่อสารข้อมูลปริมาณสูงและสนองความต้องการช่องทางสื่อสารที่มีประสิทธิภาพสูง
  Abstract   up

Alternative high capacity communication channel called submarine cable, is that the development of wired communications by laying it underwater. Basically, it is used to deliver high speed or high capacity data of long distance communications purpose. Copper and coaxial cable are these original types of cable which used for the submarine cable network. Later in digital communication era, optical fiber is replaced which more advantage than that of the previews metal cables. For Thailand, there are lots of submarine cable projects. The initial one was done by the former Communication Authority of Thailand (CAT) in 1964. It was a joint project with Japanese agency to link for Thailand-the Philippine-and Japan Continuously, newer projects such as ASEAN Cable System, Thai-Malaysia Link, SEW-ME-WE3, and FLAG were implemented.


  ๓.บทนำ up

        เคเบิลหรือสายนำสัญญาณใต้น้ำ คือ สื่อสัญญาณ สำหรับการสื่อสารระยะทางไกล เปรียบเสมือนท่อส่งสัญญาณขนาดใหญ่ ที่มีการรับ-ส่งสัญญาณคุณภาพสูง โดยพัฒนาการของเคเบิลใต้น้ำ เริ่มจากชนิดแกนร่วม (Coaxial) จนมาถึงระบบใต้น้ำเคเบิลเส้นใยนำแสง (Optical Fiber) เนื่องจากเทคโนโลยีของเคเบิลชนิดแกนร่วมเป็นระบบแอนะล็อก (Analog) การเพิ่มขนาดหรือขยายระบบทำได้ยาก และซับซ้อนในด้านการบำรุงรักษา เมื่อขนาดความจุของระบบใหญ่ขึ้น จะทำให้ขนาดของสายเคเบิลใหญ่ขึ้นด้วย และกรณีแถบความถี่ของระบบที่กว้างมากขึ้น จะเป็นผลให้สัญญาณ ในสายเคเบิลถูกลดทอน (Attenuation) ระยะทางการติดตั้งอุปกรณ์ทวนสัญญาณ (Repeater) จะลดลง ซึ่งเป็นผลให้มีความซับซ้อน และมูลค่าของระบบสูงขึ้นจากข้อจำกัดดังกล่าวข้างต้นจึงได้มีการพัฒนาเทคโนโลยีเฉพาะทางสำหรับระบบเคเบิลใต้น้ำเพื่อปรับปรุงระบบให้ทันสมัย มีประสิทธิภาพดีขึ้น จึงได้มีวิวัฒนาการมาเป็นระบบเคเบิลแบบดิจิทัล (Digital) เมื่อเปรียบเทียบกับระบบเคเบิลใต้น้ำชนิดแกนร่วมแล้วมีข้อดีกว่าหลายประการคือ สามารถรับ-ส่งสัญญาณได้ในแถบความถี่ที่กว้างกว่าราคาต่อวงจรต่ำกว่า มีน้ำหนักเบา นอกจากนี้ยังสามารถรับ-ส่งข้อมูลที่อัตราเร็วกว่า เนื่องจากใช้แสงที่มีความจุของช่องสัญญาณหรือแบนด์วิดท์กว้างกว่า ดังนั้นระยะทางระหว่างหน่วยทวนสัญญาณ (repeater) ของเคเบิลชนิดเส้นใยนำแสงจะมากหรือไกลกว่า

        สำหรับประเทศไทยได้มีการพัฒนาวางสายเคเบิลใต้น้ำโดยเริ่มจากกิจการของการสื่อสารแห่งประเทศไทย (ต่อมาคือ บริษัท กสท.โทรคมนาคมจำกัด) ซึ่งได้พัฒนาการสื่อสารโทรคมนาคมระหว่างประเทศ ให้ขยายกว้างออกไป โดยเป็นการเริ่มนำระบบเคเบิลใต้น้ำม าใช้ ควบคู่ กับระบบสื่อสารผ่านดาวเทียมและพัฒนา ต่อมาตามลำดับทั้งกิจการเคเบิลใต้น้ำของภาคเอกชน และเคเบิลใต้น้ำของโครงการร่วมระหว่างประเทศให้ประเทศไทยมีช่อง สัญญาณหรือช่องทางการสื่อสารทางเลือกที่มีประสิทธิภาพอีกช่องทางหนึ่ง

  ๔.ระบบเคเบิลใต้น้ำในประเทศไทย    up

        ๔.๑ ความเป็นมาของระบบเคเบิลใต้น้ำในประเทศไทย

      การสื่อสารโทรคมนาคมในประเทศไทยเริ่มนำระบบเคเบิลใต้น้ำเข้ามาใช้ตั้งแต่ปี พ.ศ.๒๕๐๗ (ค.ศ.1964) จากการร่วมลงทุนกับประเทศญี่ปุ่นทำการวางสายเคเบิลใต้น้ำระหว่างประเทศไทยไปยังประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งประเทศไทยจะได้สิทธิใช้คู่สายเคเบิลจำนวน ๑๐ ช่องทางโทรศัพท์ สามารถใช้ส่งโทรเลขได้พร้อมกัน ๒๔ สาย [๑] ต่อมาประเทศญี่ปุ่น ได้สำรวจเพื่อการวางสายเคเบิลใต้น้ำ  จากประเทศไทยและประเทศเวียดนามใต้  เพื่อเชื่อมต่อกับ
ประเทศฟิลิปปินส์  โดยการวางสายเคเบิลใต้น้ำในทะเลอ่าวไทย และนำสายขึ้นบก ที่เขาแหลมหญ้าและเขาสาบ บ้านเพ อำเภอเมือง จังหวัดระยอง และ
เชื่อมโยงกับระบบถ่ายทอดวิทยุภาคพื้นดิน โดยใช้คลื่นวิทยุความถี่ไมโครเวฟจากเขาสาบมายังสัตหีบ แหลมฉบังแล้วเชื่อมโยงเข้ากรุงเทพมหานครต่อไป ต่อจากนั้นได้มีพัฒนาการ เกิดโครงการเคเบิลใต้น้ำตามมาอีกหลายโครงการทั้งของภาครัฐและภาคเอกชนดังตัวอย่างตามลำดับดังนี้ [๑]

        ๔.๒ สถานี
เคเบิลใต้น้ำในประเทศไทย (พ.ศ. ๒๕๒๖)

      
 การสื่อสารแห่งประเทศไทย(ชื่อเดิม)ได้สร้างสถานีเคเบิลใต้น้ำเพื่อให้ประโยชน์ในการให้บริการระหว่างประเทศซึ่งประเทศไทย มีสถานีเคเบิลใต้น้ำ
ทั้งหมดสี่แห่งในปีพ.ศ. ๒๕๒๖ คือ [๑]

        ก) สถานีชลี ๑ - เพชรบุรี ตั้งอยู่ที่ ต.หาดเจ้าสำราญ อ. เมือง จ. เพชรบุรี

        ข) สถานีชลี ๒ - สงขลา ตั้งอยู่ที่ ต. เขารูปข้าง อ.เมือง จ.สงขลา

        ค) สถานีชลี ๓ - ศรีราชา ตั้งอยู่ภายในบริเวณสถานีดาวเทียมภาคพื้นดิน ต.ทุ่งสุขลา อ.ศรีราชา จ. ชลบุรี

 ง) สถานีชลี ๔ – สตูล ตั้งอยู่ที่ ต.ปากน้ำ อ.เมือง จ.สตูล แสดงดังรูปที่ ๔.๑
 


 
                                                                  
  รูปที่ ๔.๑ สถานีเคเบิลใต้น้ำในประเทศไทย (พ.ศ.๒๕๒๖)
 

  ๕.โครงการเคเบิลใต้น้ำที่เชื่อมโยงกับประเทศไทย    up

        ระบบเคเบิลใต้น้ำในประเทศไทยมีการร่วมลงทุนในโครงการต่าง ๆ ดังตัวอย่างหลัก ๆ นี้

       ๕.๑ โครงการเคเบิลใต้น้ำอาเซียน

       การสื่อสารแห่งประเทศไทย ได้ร่วมลงทุนในระบบเคเบิลใต้น้ำ เพื่อใช้เป็นระบบสำรองควบคู่กับระบบการสื่อสารผ่านดาวเทียม และลดจำนวนช่อง
สัญญาณรับ-ส่งผ่านระบบดาวเทียม  เพื่อลดค่าเช่าช่องสัญญาณ และยังเป็นการใช้วงจรหรือช่องสัญญาณโทรศัพท์ ในระบบเคเบิลใต้น้ำอื่นๆ ซึ่งเชื่อมโยง
ข่ายเคเบิลใต้น้ำอาเซียนกับประเทศที่ต้องการติดต่อด้วยโดยโครงที่การสื่อสารแห่งประเทศไทยได้ร่วมลงทุนเป็นเจ้าของในระบบเคเบิลใต้น้ำ ได้แก่
[๑]

                      ๕.๑.๑ ระบบเคเบิลใต้น้ำอาเซียนอินโดนีเซีย-สิงคโปร์ (I-S CABLE SYSTEM) มีช่องสัญญาณ ๑๙ วงจร ใช้ติดต่อกับประเทศอินโดนีเซีย

                      ๕.๑.๒ ระบบเคเบิลใต้น้ำอาเซียนฟิลิปปินส์-สิงคโปร์ ( P-S CABLE SYSTEM ) มีช่องสัญญาณ ๑๓๘ วงจร เชื่อมโยงกับเคเบิลใต้น้ำใน
มหาสมุทรแปซิฟิก

                      ๕.๑.๓ ระบบเคเบิลใต้น้ำอาเซียนมาเลเซีย-สิงคโปร์-ไทย ( M-S-T CABLE SYSTEM) ประเทศไทยได้สร้างสถานีเคเบิลใต้น้ำ ในจังหวั
สงขลา และเพิ่มขนาดช่องสัญญาณระหว่างสถานีเคเบิลใต้น้ำจังหวัดสงขลาและจังหวัดเพชรบุรี มีช่องสัญญาณ ๑๖๐ วงจร

                      ๕.๑.๔ ระบบเคเบิลใต้น้ำเอเชียอาคเนย์-ตะวันออกกลาง-ยุโรปตะวันตก (SEA-ME-WE CABLE SYSTEM ) ทำให้การสื่อสารแห่งประเทศไทยมีช่องสัญญาณสำหรับติดต่อกับประเทศซาอุดิอาระเบีย อิตาลี ฝรั่งเศส สวิสเซอร์แลนด์ และเยอรมัน รวม ๒๙ วงจร
 

        ๕.๒ โครงการเคเบิลใต้น้ำเส้นใยนำแสงมาเลเซีย-ไทย

        ระบบเคเบิลใต้น้ำมาเซีย-ไทย อยู่ในความรับผิดชอบของการสื่อสารแห่งประเทศไทย สร้างขึ้นในปี พ.ศ. ๒๕๓๑ มีความจุ ๕๖๐ กิโลบิทต่อวินาที (Kbit/s) มีจุดขึ้นบกในประเทศไทย ณ ต.หาดเจ้าสำราญ จ.เพชรบุรี และ ต.เขารูปช้าง จ.สงขลา [๑]


        ๕.๓ โครงการเอเซียอาคเนย์-ตะวันออกกลาง-ยุโรปตะวันตก ๓ (SEW-ME-WE 3)

        ระบบเคเบิลใต้น้ำเอเซียอาคเนย์-ตะวันออกกลาง-ยุโรปตะวันตก ๓ เป็นโครงการระบบสื่อสารผ่านสายเคเบิลชนิดเส้นใยนำแสงที่มีความซับซ้อนมากที่สุดโครงการหนึ่งของโลก โครงการนี้เปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๔๑ มีจุดขึ้นฝั่ง ๑๕ จุดได้แก่ประเทศ สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส โปตุเกส อิตาลี อียิปต์ ซาอุดิอาระเบีย จิบูติ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ปากีสถาน อินเดีย ศรีลังกา ไทย อินโดนีเซีย สิงคโปร์ และมาเลเซีย มีความจุ ๒.๕ กิกะบิทต่อวินาที (Gbps) มีความยาวเคเบิล ๒๑,๐๐๐ กิโลเมตร [๒]


        ๕.๔ โครงการเคเบิลใต้น้ำแฟล็ก (FLAG)

                ๕.๔.๑ ประวัติความเป็นมา

               ในปี พ.ศ. ๒๕๔๒ ได้มีโครงการ FLAG ก่อตั้งขึ้น เป็นโครงการวางเคเบิลใต้น้ำชนิดเส้นใยนำแสง (Fibre optic submarine cable) ที่มีขนาดใหญ่โดยเป็นการเชื่อมต่อการสื่อสารโทรคมนาคมข้ามทวีป ผ่านประเทศต่างๆ เช่น สหราชอาณาจักร ญี่ปุ่น เวียดนาม ฮ่องกง อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย ไทย และจีน โดยเริ่มต้นที่สหราชอาณาจักรลากผ่านน่านน้ำสำคัญคือทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเข้าสู่คลองสุเอซ ผ่านมายังมหาสมุทรอินเดียเชื่อมโยงช่องแคบมะละกา และทะเลจีนใต้ สิ้นสุดที่ประเทศญี่ปุ่น เป็นความยาวรวม ๒๘,๐๐๐ กิโลเมตร ระบบสื่อสัญญาณมีความจุจำนวน ๑๒๐,๐๐๐ วงจร สามารถรองรับการสนทนาทางโทรศัพท์ได้พร้อมกันถึง ๖๐๐,๐๐๐ ราย ส่งสัญญาณด้วยความเร็วสูงถึง ๕ กิกะไบต์ต่อวินาที ทำให้โครงการนี้ เป็นโครงการที่เชื่อมยุโรปเข้ากับตะวันออกไกล ผ่านเข้าทางตะวันออกกลาง อ่าวเปอร์เซีย และมหาสมุทรอินเดีย [๒]


  ๖.โครงการแฟล็กกับประเทศไทย
   up

         โครงการแฟล็กในประเทศไทย เป็นการวางเคเบิลใต้น้ำจากประเทศอินเดีย (กรุงบอมเบย์) ผ่านมหาสมุทรอินเดีย ขึ้นบกที่ประเทศมาเลเซีย (ปีนัง) ก่อนที่จะมาประเทศไทย (จังหวัดสตูล) จากนั้นเชื่อมมาที่อ่าวไทยจังหวัดสงขลา สำหรับโครงข่ายเคเบิลใต้น้ำแฟล็กที่เกี่ยวข้องประเทศไทย คือ โครงข่ายโครงข่ายแฟล็กยุโรปเอเชีย (FLAG Europe Asia (FEA)) เชื่อมต่อโดยตรงระหว่างยุโรป ตะวันออกกลาง และเอเชีย โครงการเคเบิลใต้น้ำนี้เกิดขึ้นที่แรกที่ประเทศจีน ไทย (สตูลและสงขลา) ซาอุดิอาระเบีย และจอร์แดน โครงการแฟล็กยุโรปเอเชียเป็นโครงการที่วางสายเคเบิลใต้น้ำที่ยาวมาก ความจุเริ่มของช่องสัญญาณ คือ ๑๐ กิกะบิทต่อวินาที (Gbit/s) ส่วนความยาวประมาณ ๒๗,๐๐๐ กิโลเมตร แสดงการเชื่อมต่อโครงข่ายแฟล็กยุโรปเอเชีย ดังรูปที่ ๖.๑[๒], [๓]

 


 
                                                                            
  รูปที่ ๖.๑ การเชื่อมต่อของโครงข่ายแฟล็กยุโรปเอเชีย [๓]
 

 

  ๗.จดหมายเหตุ (Milestone)   up

        สรุปเหตุการณ์สำคัญของชมรมไฟฟ้าสื่อสาร สมาคมสถาบันวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ดังตารางที่ ๘.
 

                       ตารางที่ ๗.๑ ลำดับเหตุการณ์สำคัญ

ปี พ.ศ.
(ค.ศ.)

ลำดับเหตุการณ์สำคัญ

๒๕๐๗
(1964)

ประเทศไทยเริ่มใช้คู่สายเคเบิลใต้น้ำ

๒๕๑๗
(1971)

ประเทศไทยสร้างข่ายระบบเคเบิลใต้น้ำเชื่อมโยงประเทศในกลุ่มอาเซียน ๕ ประเทศ ได้แก่ สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย มาเลเซีย ไทย

๒๕๒๓
(1976)

ประเทศไทยได้ร่วมลงทุนในระบบเคเบิลใต้น้ำช่วงอินโดนีเซีย-สิงคโปร์

๒๕๒๖
(1978)

ประเทศไทยได้ร่วมลงทุนในระบบเคเบิลใต้น้ำช่วงสิงคโปร์-มาเลเซีย-ไทย

๒๕๓๑
(1983)

การสื่อสารแห่งประเทศไทยจัดสร้างโครงการเคเบิลใต้น้ำเส้นใยนำแสงมาเลเซีย-ไทย

๒๕๔๑
(1993)

เปิดให้บริการโครงการเอเซียอาคเนย์-ตะวันออกกลาง-ยุโรปตะวันตก ๓ (SEW-ME-WE 3)

๒๕๔๒
(1994)

ก่อตั้งโครงการเคเบิลใต้น้ำแฟล็ก(FLAG)โดยบริษัท ไนเน็กซ์ ซิสเต็ม (Nynex System)


  ๘.
บรรณานุกรม  up

[๑] กสท. การสื่อสารแห่งประเทศไทย. ย้อนอดีตการสื่อสารไทย. กรุงเทพฯ: กราฟิก ซัพพลายส์, ๒๕๓๓.

[๒] พันธ์ศักดิ์ ศรีทรัพย์, “TGN อีกบทหนึ่งของโครงข่ายเคเบิลใต้น้ำระหว่างประเทศ”, Computer and Electronics world, หน้า ๔๕-๔๙, พฤศจิกายน. ๒๕๔๔.

[๓] UK. Reliance Globalcom. FLAG Global Transmission. 28 Jan 2008
<http//www.flagtelecom.com>