ระบบสำรวจข้อมูลทางสมุทรศาสตร์ และสภาพแวดล้อมทางทะเล โดยใช้เทคโนโลยีทุ่นลอยผ่านดาวเทียม เป็นการติดตั้งเครือข่ายทุ่นลอยสมุทรศาสตร์ทั้งหมด ๑๑ ตำแหน่ง โดยแบ่งเป็น ๙ ตำแหน่ง ในอ่าวไทยและ ๒ ตำแหน่ง ในอันดามัน ข้อมูลที่ตรวจวัด ได้แก่ อุณหภูมิผิวน้ำทะเล
ความเค็มน้ำทะเลความนำกระแสไฟฟ้าความสูงและคาบคลื่นความเร็วและทิศทางกระแสน้ำความโปร่งแสงของน้ำทะเลในช่วงคลื่น ๔๗๐,๕๕๐ และ ๖๕๐ นาโนเมตร ความเร็วและทิศทางลม อุณหภูมิอากาศ ความกดอากาศ ซึ่งข้อมูลที่ตรวจวัดได้จากทุ่นลอยจะเป็นข้อมูลตัวเลขรายชั่วโมงใกล้เคียงเวลาจริงต่อเนื่องตลอด ๒๔ ชั่วโมง ข้อมูลที่วัดได้จะถูกส่งจากทุ่นลอยไปยังดาวเทียมและลงสู่สถานีรับภาคพื้นดินก่อนจะถูกจัดเก็บในฐานข้อมูลกลาง เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในด้านต่างๆ อาทิ การวางแผนจัดการและติดตามผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมทางทะเล เป็นข้อมูลประกอบในการก่อสร้างชายฝั่ง ตลอดจนเป็นข้อมูลสนับสนุนด้านกิจกรรมการท่องเที่ยว และการอนุรักษ์ ทั้งนี้มีการให้บริการข้อมูล แก่ผู้ใช้ทั้งในรูปแบบการขอรับบริการโดยตรงหรือผ่านระบบเครือข่ายข้อมูลสารสนเทศทางทะเล

          Marine environmental monitoring system using buoy network and satellite technology is set up buoy networks. There are 11 points, 9 point in the Gulf of Thailand is and the another in Andaman. Measurement data such as Sea surface temperature Salty of sea Conductivity High and period of wave Velocity and watercourse direction on wave range 470, 550, 650 nanometer Velocity and wind direction Air temperature Atmospheric pressure. Data that is measured from buoy, Will result in the information data per hour continuously 24 hour a-day. Measurement data will be send from buoy uplink to satellite and downlink to satellite ground station. Afterward the data is stored to center data base for several useful Such as manage planning and effect tracking of sea environmental, support data for travel activity and conserve. 

         ระบบสำรวจข้อมูลทางสมุทรศาสตร์และสภาพแวดล้อมทางทะเลโดยใช้เทคโนโลยีทุ่นลอยสื่อสารผ่านดาวเทียมก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. ๒๕๓๔ ภายใต้ความร่วมมือทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ระหว่างสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติและบริษัท โอเซี่ยนนอร์ ประเทศนอร์เวย์ โดยได้รับความร่วมมือจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต่างๆ การดำเนินโครงการแบ่งออกเป็นสองระยะ คือ ระยะแรก ซึ่งมีระยะเวลาดำเนินโครงการ ๓๐ เดือน ระหว่างวันที่ ๑๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๔ ถึง ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๗ ระยะที่สอง มีเวลาดำเนินโครงการ ๓๖ เดือน ระหว่างวันที่ ๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๘  ถึง ๖ สิงหาคม
พ.ศ. ๒๕๔๑ และระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๔๒-๒๕๔๙ ดำเนินการเป็นลักษณะงานประจำภายใต้ฝ่ายสารสนเทศทางทะเล สำนักภูมิสารสนเทศ สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน) [๑]

        ๔.๑ การตรวจวัดและส่งสัญญาณข้อมูลผ่านดาวเทียม

        การเก็บข้อมูลสมุทรศาสตร์และสภาพแวดล้อมทางทะเล ใช้ทุ่นลอยแบบโยงยึดอยู่กับที่ทั้งหมด ๑๑ ตำแหน่ง ดังรูป ที่ ๔.๑

      ๕.๑ ดาวเทียม (Satellite) ดาวเทียมมีความเกี่ยวข้องในการรับและส่งสัญญาณข้อมูลที่ตรวจวัดได้จากทุ่นลอยสมุทรศาสตร์ โดยใช้การถ่ายทอดสัญญาณผ่านดาวเทียม Inmarsat-C ที่ความถี่ ๑๖๒๖.๕-๑๖๔๖.๕ MHz และ ดาวเทียม NOAA (ระบบARGOS) ที่ความถี่ ๔๐๑-๖๐๕ MHz

      ๕.๒ เสาอากาศ (Antenna) เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการรับ-ส่งสัญญาณข้อมูลระหว่างทุ่นกับดาวเทียมและดาวเทียมกับฐานข้อมูล
 
      ๕.๓ โมเด็ม (Modem) เป็นอุปกรณ์แปลงสัญญาณข้อมูลจากแอนะล็อกเป็นดิจิทัลเพื่อส่งข้อมูลขึ้นดาวเทียมและแปลงสัญญาณดิจิทัลเป็นแอนะล็อก ในการรับข้อมูลจากดาวเทียมสู่ฐานข้อมูล

     ๕.๔ อุปกรณ์แสดงพิกัดตำแหน่ง (GPS) เป็นอุปกรณ์ที่แสดงพิกัดตำแหน่งทุ่นลอยสมุทรศาสตร์เพื่อติดตามตำแหน่งทุ่น ณ ที่ติดตั้งและกรณีเกิดการหลุดลอยออกจากตำแหน่งที่กำหนดไว้

     ๕.๕ ระบบจัดเก็บและประมวลผลภายในทุ่น (GENI) เป็นหน่วยประมวลผล เก็บข้อมูล และแปลงสัญญาณข้อมูลในทุ่นลอยสมุทรศาสตร์ก่อนที่จะส่งข้อมูลขึ้นดาวเทียม

     ๕.๖ แหล่งพลังงาน(Power supply) ใช้ลิเทียมแบตเตอรี่เป็นพลังงานหลัก และใช้แผงรับพลังงานแสงอาทิตย์ (Solar panel) เป็นแหล่งพลังงานสำรองสำหรับการทำงานของทุ่นลอยสมุทรศาสตร์

     ๕.๗ ทุ่นลอยสมุทรศาสตร์และอุปกรณ์ตรวจวัด ทางสมุทรศาสตร์ที่ติดตั้งบนทุ่นลอย เป็นอุปกรณ์เฉพาะทางที่ทำการเก็บข้อมูล ตามเวลาที่
กำหนดโดยจะแตกต่างกันในแต่ละพารามิเตอร์ที่ตรวจวัด  

        ข้อมูลจากทุ่นลอยสมุทรศาสตร์ ได้เผยแพร่สู่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งในส่วนสถาบันการศึกษา ภาครัฐและเอกชน และถูกนำไปใช้ประโยชน์ในงานและโครงการต่างๆ เช่น การพยากรณ์สภาพอากาศ การวางแผนจัดการ และติดตามผลกระทบทางด้านสิ่งแวดล้อม การเพาะเลี้ยงชายฝั่งและน้ำทิ้งจากที่อยู่อาศัย ใช้เป็นข้อมูลประกอบในการก่อสร้างชายฝั่ง การติดตามผลกระทบของสภาวะโลกร้อนต่อการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิน้ำทะเล ตลอดจน เป็นข้อมูลสภาพแวดล้อมทางทะเลเพื่อสนับสนุนด้านกิจกรรมการท่องเที่ยวและการอนุรักษ์

        จากรูป ๖.๑ แสดงการเปรียบเทียบอุณหภูมิน้ำทะเล ในปีเอลนีโญและปีลานีญา โดยเอลนีโญเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่เป็นปฏิสัมพันธ์ระหว่างการ
หมุนเวียนของกระแสอากาศและกระแสน้ำในมหาสมุทร ทั้งบนพื้นผิวน้ำและใต้มหาสมุทร ซึ่งถูกเรียกว่า “EI Niña – Southern Oscillation” หรือ ENSO โดยทั่วไปการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิผิวน้ำทะเลเกิดขึ้นบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิก ตอนใต้ในระดับอุณหภูมิสูงกว่าปกติ (๓๐ ถึง ๓๒ องศาเซียลเซียส) ซึ่งอยู่ในระดับอุณหภูมิที่ ๓๒.๕ ถึง ๓๓ องศาเซียลเซียส (Co) และลานีญาเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ ที่มีลักษณะตรงข้ามกับเอลนีโญ  คือ อุณหภูมิผิวน้ำทะเล
บริเวณณเส้นศูนย์สูตรในมหาสมุทรแปซิฟิกกลางและตะวันออกมีค่าต่ำกว่าปกติ หรือมีค่าใกล้เคียงกับสภาวะปกติ ซึ่งอยู่ในระดับอุณหภูมิที่ ๒๖ ถึง ๓๐ องศาเซียลเซียส 
       จากการเปรียบเทียบอุณหภูมิน้ำทะเลในปีเอลนีโญ และปีลานีญาพบว่า ระดับอุณหภูมิสูงต่ำมีค่าความแตก ต่างจากค่าปกติไม่เกิน ๐.๕ ถึง ๑ องศาเซียลเซียส [๕]

         ทุ่นลอยสมุทรศาสตร์ เริ่มดำเนินการตรวจวัดข้อมูล ทางสมุทรศาสตร์ และสภาพแวดล้อมทางทะเล ของประเทศไทยในปี พ.ศ. ๒๕๓๔ อนุสนธิจากการที่คณะผู้แทนไทยเดินทางไปเยือนประเทศนอร์เวย์ เพื่อทำการเจรจาความร่วมมือทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ.๒๕๓๒ และต่อมาได้มอบหมายให้ กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม (ในสมัยนั้น) ภายใต้การประสานงานของสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ เป็นผู้ดำเนินโครงการนี้ โดยใช้ชื่อว่า “โครงการระบบสำรวจและพยากรณ์ทางสมุทรศาสตร์และสภาพแวดล้อมทางทะเล” [๖]

          ตารางที่ ๗.๑ การดำเนินงานตรวจวัดข้อมูลทางสมุทรศาสตร์และสภาพแวดล้อมทางทะเลด้วยทุ่นลอยในประเทศไทย

[๑] สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ, รายงานข้อมูลทุ่นสำรวจสมุทรศาสตร์ ประจำปี ๒๕๔๙,กรุงเทพฯ: สทอภ, ๒๕๕o.

[๒] OCEANOR, User Manual the SEAWATCH buoy, Norway: OCEANOR ASA, 1998.

[๓] ประเทศไทย, “สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิศาสตร์สนเทศ (องค์การมหาชน),” ประเภทt, ๙ สิงหาคม ๒๕๕o
<http://ocean.gistda.or.th/buoyinstru.php>

[๔] สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ, รายงานข้อมูลทุ่นสำรวจสมุทรศาสตร์ ประจำปี ๒๕๓๔-๓๕, กรุงเทพฯ: สทอภ, ๒๕๓๗.

[๕] สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ, รายงานข้อมูลทุ่นสำรวจสมุทรศาสตร์ ประจำปี ๒๕๔๑,กรุงเทพฯ: สทอภ, ๒๕๔๘.

[๖] สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเซีย, รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยประเมินผลโครงการระบบสำรวจและพยากรณ์ทางสมุทรศาสตร์และสภาพแวดล้อม
ทางทะเล, กรุงเทพฯ: สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเซีย, ๒๕๔๕.