การเปลี่ยนแปลงความถี่คลื่นพาห์ให้สูงขึ้นหรือต่ำลง จะเป็นไปในลักษณะสุ่มเพื่อทำให้ไม่ให้สามารถคาดเดาได้ว่า ความถี่คลื่นพาห์จะถูกเปลี่ยนไปที่ความถี่ใด ในทางปฏิบัติจะทำการแบ่งแถบความกว้างความถี่ทั้งหมดเป็นแถบความถี่ย่อยที่กว้างเท่ากัน โดยมีความกว้างแถบความถี่เพียงพอสำหรับการ
ส่งสัญญาณ หลังจากนั้นจะกำหนดหมายเลขให้กับแต่ละแถบความถี่ย่อย ถัดมาจึงสุ่มหมายเลขที่กำหนดให้กับแต่ละแถบความถี่ย่อยนั้นนำมาเรียงตามลำดับทำให้เกิดเป็นรูปแบบ (Pattern) และจะนำคลื่นพาห์ตามลำดับดังกล่าวไปใช้ในการผสมสัญญาณหรือมอดูเลชัน (Modulation) กับสัญญาณข้อมูล เมื่อถึงลำดับสุดท้ายจะทำการวนซ้ำเป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ โดยฝั่งที่จะทำการรับสัญญาณจะทราบถึงลำดับการใช้คลื่นพาห์นี้ ทำให้สามารถตรวจรับข้อมูลได้อย่างถูกต้อง
       ประโยชน์ที่ได้จากการแผ่สเปกตรัมแบบความถี่รูปที่ ๔.๑ การเปลี่ยนแปลงความถี่คลื่นพาห์ในการแผ่สเปกตรัมแบบความถี่กระโดดไปมากระโดดไปมาประการแรกคือ สามารถป้องกันการดักรับสัญญาณ ซึ่งหากใช้การสื่อสารสัญญาณดิจิทัลตามปกติ ผู้ดักรับสัญญาณสามารถใช้เครื่องค้นหาความถี่คลื่นพาห์และอาจแยกสัญญาณข้อมูลดิจิทัลที่ต้องการได้ แต่ด้วยวิธีการแผ่สเปกตรัมแบบความถี่กระโดดไปมา ทำให้แม้ว่าจะใช้เครื่องค้นหาความถี่คลื่นพาห์ ความถี่คลื่นพาห์จะเปลี่ยนไปก่อนที่ผู้ดักรับสัญญาณนำไปใช้ได้ทัน จึงทำให้ไม่สามารถดักรับสัญญาณที่ต้องการได้ ประโยชน์ประการที่สอง คือการส่งสัญญาณเพื่อรบกวนจะกระทำได้ยาก เนื่องจากแถบความถี่ที่ต้องการรบกวนนั้นเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาโดยไม่ทราบว่า ณ ขณะนั้นใช้ความถี่ใดในการส่งสัญญาณ โอกาสที่จะส่งสัญญาณรบกวนตรงกับแถบความถี่ที่มีการส่งสัญญาณในขณะนั้นจึงต่ำมาก หรือหากเปลี่ยนมาใช้วิธีการส่งสัญญาณรบกวน
ให้ครอบคลุมแถบความถี่ที่กว้างมากขึ้นเพื่อเพิ่มโอกาสที่สัญญาณรบกวนที่ส่งจะตรงกับแถบความถี่ที่มีการส่งสัญญาณ ก็จะมีผลทำให้ความเข้มของสัญญาณรบกวนต่ำลง จึงทำให้ประสิทธิภาพในการรบกวนต่ำประโยชน์ต่อมาคือ เมื่อใช้การแผ่สเปกตรัมร่วมกับการเข้ารหัสช่องสัญญาณจะสามารถช่วยแก้ปัญหาการลดทอนของความเข้มสัญญาณซึ่งเกิดจากการแพร่กระจายของสัญญาณผ่านหลายเส้นทาง ที่มีเวลาประวิงไม่เท่ากันได้ การลดทอนนี้เกิดขึ้นกับแต่ละแถบความถี่ไม่เท่ากัน บางแถบความถี่มีการลดทอนรุนแรง บางแถบความถี่มีการลดทอนเพียงเล็กน้อย หรือบางแถบความถี่กลับมีความเข้มสัญญาณเพิ่มขึ้น เนื่องจากคลื่นที่สะท้อนใกล้ไกลต่างกันเดินทางมารวมกันที่เครื่องรับมีเฟสที่ต่างกัน ทำให้เกิดการลดทอนมากน้อยแตกต่างกัน ขึ้นกับความต่างเฟสของคลื่นที่มารวมกัน และความต่างเฟสนี้แปรผันตามความถี่ของคลื่น ดังความสัมพันธ์การลดทอนสัญญาณกับความถี่ ดังรูปที่ ๔.๒

         นอกจากนี้แถบความถี่ที่อยู่ใกล้กันมักจะมีการลดทอนที่ใกล้เคียงกัน การแก้ปัญหานี้สามารถทำได้โดยการแผ่สเปกตรัมแบบความถี่กระโดดไปมาร่วมกับการเข้ารหัสช่องสัญญาณ (Channel Coding) ตัวอย่างการเข้ารหัสช่องสัญญาณแบบง่ายได้แก่ การสำเนาข้อมูลแล้วส่งด้วยแถบความถี่คลื่นพาห์ที่แตกต่างกันด้วยการแผ่สเปกตรัมแบบความถี่กระโดดไปมา ทำให้เกิดการกระจายความเสี่ยง โดยความน่าจะเป็นที่สำเนาทุกๆ ชุดของสัญญาณจะเจอการลดทอนรุนแรงทั้งหมดจะต่ำลง อย่างไรก็ตามการเข้ารหัสช่องสัญญาณที่ใช้งานโดยทั่วไปจะไม่ใช้วิธีการนี้เนื่องจากให้ประสิทธิภาพต่ำ เพราะทำให้ส่ง
ข้อมูลได้ช้าลงจากการส่งสัญญาณข้อมูลเดิมซ้ำ

        ๔.๒ การแผ่สเปกตรัมแบบลำดับตรง

       การแผ่สเปกตรัมแบบลำดับตรงมีหลักการทำงานคือ ทำการแทนที่บิตข้อมูลแต่ละบิตที่จะส่งด้วยลำดับของบิตด้วยเวลาเท่ากัน กล่าวอีกอย่างคือแทนที่จะส่งบิตข้อมูลตามปกติ เช่น ส่งข้อมูลบิต ๐ หรือส่งข้อมูลบิต ๑ ก็จะเปลี่ยนเป็นการส่งลำดับบิต ๐๐๐๐ หรือส่งลำดับบิต ๑๑๑๑ แทนตามลำดับ โดยส่งให้เร็วขึ้น ๔ เท่า เพื่อให้ใช้เวลาเท่าเดิม ทำให้แถบความถี่ที่ใช้ในการส่งสัญญาณกว้างขึ้น ๔ เท่า ซึ่งเป็นการแผ่สเปกตรัมนั่นเอง สังเกตว่าลำดับบิตที่แทนข้อมูลบิต ๐ กับลำดับบิตที่แทนข้อมูลบิต ๑ นั้นจะตรงข้ามกันบิตต่อบิต หากจะยกตัวอย่างลำดับบิตอื่น ก็ได้แก่ การแทนที่ข้อมูลบิต ๐ และ ข้อมูลบิต ๑ ด้วยลำดับบิต ๐๐๑๑ กับลำดับบิต ๑๑๐๐ ตามลำดับ เป็นต้น ที่เป็นเช่นนี้เพราะระบบที่ใช้การแผ่สเปกตรัมแบบลำดับตรงมักจะใช้การกล้ำสัญญาณทางเฟส เพื่อให้ระบบมีความซับซ้อนต่ำ โดยส่งคลื่นพาห์ตามปกติสำหรับการส่งบิต ๐ และส่งคลื่นพาห์กลับเฟสสำหรับการส่งบิต ๑
       ด้วยการกล้ำสัญญาณทางเฟสนี้ ที่เครื่องรับสัญญาณ หากบิตที่ส่งเป็นบิต ๐ จะแยกสัญญาณออกจากคลื่นพาห์ได้เป็นสัญญาณบวก และหากบิตที่ส่งเป็นบิต ๑ จะแยกสัญญาณออกจากคลื่นพาห์ได้เป็นสัญญาณลบ ดังนั้นเครื่องรับสัญญาณจะรับลำดับบิต ๐๐๐๐ ได้เป็นลำดับสัญญาณ + + + + และรับลำดับบิต ๑๑๑๑ ได้เป็นลำดับสัญญาณ - - - - จากนั้นเครื่องรับสัญญาณจะต้องแปลงลำดับสัญญาณที่รับได้ กลับไปเป็นข้อมูลบิตตามเดิมด้วยสองขั้นตอน ขั้นตอนแรกคือการกลับเครื่องหมายลำดับสัญญาณที่รับได้ตามลำดับบิตที่ใช้แทนบิต ๐ เช่น ๐๐๐๐ หมายถึง ไม่กลับเครื่องหมายเลย แต่ถ้าลำดับบิตที่ใช้แทนบิต ๐ เป็น ๐๐๑๑ ก็จะต้องกลับเครื่องหมายลำดับสัญญาณที่รับได้ในสองบิตหลัง เป็นต้น ขั้นตอนที่สองคือการรวมลำดับสัญญาณที่ผ่านการกลับสัญญาณตามขั้นตอนแรกแล้วเข้าด้วยกัน ถ้าผลรวมเป็นบวก ให้ตีความว่าเครื่องส่งสัญญาณส่งข้อมูลบิต ๐ แต่ถ้าผลรวมเป็นลบ ให้ตีความว่าเครื่องส่งสัญญาณส่งข้อมูลบิต ๑
       สังเกตว่าเครื่องรับสัญญาณจะแปลงลำดับสัญญาณกลับเป็นข้อมูลบิตได้ จะต้องทราบลำดับบิตที่เครื่องส่งสัญญาณกำลังใช้แทนที่บิต ๐ อยู่ โดยเครื่องส่งและเครื่องรับจะต้องตกลงลำดับบิตที่จะใช้กันไว้ล่วงหน้า และจะให้เครื่องดักรับสัญญาณหรือเครื่องส่งสัญญาณรบกวน ทราบลำดับนี้ไม่ได้ หากเครื่องรับสัญญาณไม่ทราบลำดับบิตที่เครื่องส่งสัญญาณกำลังใช้แผ่สเปกตรัมอยู่ ก็จะไม่สามารถแปลงลำดับสัญญาณที่ได้รับกลับเป็นข้อมูลบิตได้ จึงถือว่าเป็นการเข้ารหัสลับอย่างหนึ่ง ดังนั้นประโยชน์อย่างแรกของการแผ่สเปกตรัมแบบลำดับตรงคือการป้องกันการดักรับสัญญาณ เพราะผู้ดักรับสัญญาณไม่ทราบลำดับบิตที่ใช้อยู่ ทำให้ไม่สามารถตีความสัญญาณที่ดักรับมาได้
       ลำดับของบิตที่ยกตัวอย่างมานั้นเป็นตัวอย่างลำดับบิตที่สั้นเพื่อให้เกิดความเข้าใจหลักการแผ่สเปกตรัมแบบลำดับตรงลำดับของบิตที่ใช้งานทั่วไปนั้น จะยาวกว่านี้มาก ซึ่งจะแผ่สเปกตรัมได้กว้างมากจึงเกิดประโยชน์ประการที่สองคือ การส่งสัญญาณรบกวนกระทำได้ยากเพราะแถบความถี่ที่ใช้นั้นกว้างกว่าปกติมาก หากจะส่งสัญญาณรบกวน ให้ครอบคลุมแถบความถี่ที่ใช้ ก็จะเกิดสัญญาณรบกวนที่มีความเข้มต่ำมาก หรือหากสุ่มแถบความถี่แคบๆ เพื่อส่งสัญญาณรบกวนให้ได้ความเข้มสูง เวลาเครื่องรับสัญญาณทำการแปลงลำดับสัญญาณที่ได้รับกลับเป็นข้อมูลบิต ก็จะได้รับผลกระทบจากสัญญาณรบกวนน้อยเช่นกัน เพราะในขั้นตอนที่เครื่องรับสัญญาณ ทำการรวมลำดับสัญญาณที่กลับเครื่องหมายแล้ว สัญญาณรบกวนมักจะหักล้างกัน ทำให้ความเข้มสัญญาณรบกวนลดลง โดยความเข้มสัญญาณรบกวนจะลดลงมากแปรผันตามความยาวของลำดับบิตที่ใช้ในการแผ่สเปกตรัม
       ประโยชน์ที่สำคัญอีกประการ  ของการแผ่สเปกตรัม  แบบลำดับตรงคือ การมีส่งข้อมูลมากกว่าหนึ่งรายส่งสัญญาณไปบนแถบความถี่เดียวกันในเวลา
เดียวกัน แล้วเครื่องรับสัญญาณสามารถแยกความปะปนนี้ได้ ในการที่จะได้ประโยชน์ในแง่นี้ ลำดับของบิตที่ใช้ในการแผ่สเปกตรัมของทุกๆ เครื่องส่งสัญญาณที่ส่งสัญญาณออกมาพร้อมกัน จะต้องถูกเลือกให้มีคุณสมบัติพิเศษ คือ เมื่อเครื่องรับสัญญาณทำการแปลงลำดับสัญญาณที่ได้รับกลับไปเป็นข้อมูลบิตแล้ว สัญญาณส่วนที่มาจากผู้ส่งสัญญาณอื่นๆที่ไม่ใช่ผู้ส่งสัญญาณที่ต้องการรับข้อมูลจะหักล้างกันเป็นศูนย์
       ยกตัวอย่างเช่น หากมีเครื่องส่งสัญญาณอยู่ ๒ เครื่อง และลำดับบิตที่ใช้ในการแผ่สเปกตรัมยาว ๔ บิต ก็อาจจะให้เครื่องส่งสัญญาณที่ ๑ ใช้ลำดับบิตแทนข้อมูลบิต ๐ ด้วย ๐๐๐๐ และให้เครื่องส่งสัญญาณที่ ๒ ใช้ลำดับบิตแทนข้อมูลบิต ๐ ด้วย ๐๐๑๑ ดังนี้แล้ว เมื่อเครื่องรับสัญญาณจะเลือกรับข้อมูลจากเครื่องส่งสัญญาณที่ ๒ ก็จะกลับเครื่องหมายลำดับสัญญาณที่รับได้สองบิตท้ายแล้วค่อยรวมลำดับสัญญาณ ซึ่งหากเครื่องส่งสัญญาณที่ ๑ ส่งข้อมูลบิต ๐ ปนเข้ามา เครื่องรับสัญญาณจะได้รับลำดับสัญญาณที่เป็น + + + + ปนเข้ามา เมื่อกลับเครื่องหมายสัญญาณสองบิตท้ายเป็น + + - - แล้วรวมเข้าด้วยกัน ก็จะหักล้างเป็นศูนย์ไป หรือหากเครื่องส่งสัญญาณที่ ๑ ส่งข้อมูลบิต ๑ ปนเข้ามา เครื่องรับสัญญาณจะได้รับลำดับสัญญาณที่เป็น - - - - ปนเข้ามา เมื่อกลับเครื่องหมายสัญญาณสองบินท้ายเป็น - - + + แล้วรวมเข้าด้วยกัน ก็จะหักล้างเป็นศูนย์ไปอีกเช่นกัน นอกจากนี้การเลือกลำดับบิตอาจจะไม่จำเป็นต้องเลือกให้เกิดการหักล้างอย่างสมบูรณ์แบบก็ได้ โดยให้เกิดการหักล้างเกือบสมบูรณ์แบบแทน ซึ่งสามารถศึกษาเพิ่มเติมได้ใน [๔]
อีกประการหนึ่ง มีการตั้งชื่อหน่วยของบิตแต่ละบิตในลำดับบิตว่า ชิป เช่น ลำดับบิต ๑๐๐๑ มี ๔ ชิป เป็นต้น