การนิยามและการให้ความหมายของคำว่า “โทรคมนาคม” โดยทั่วไปนั้น อยู่บนมูลเหตุพื้นฐานหลักสองด้าน คือภาษาศาสตร์และเทคโนโลยีร่วมสมัย
ความหมายโดยรวมของสารานุกรมโทรคมนาคมไทย พ.ศ. ๒๕๕๑ คือ
       “การสื่อสาร ที่ช่วยลดระยะทางระหว่างบุคคล อุปกรณ์หรือระบบอัตโนมัติที่สร้างขึ้น เพื่อใช้สำหรับการส่ง แพร่กระจายหรือนำพาด้วยวิธีการทางกลไฟฟ้า แสง คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า หรือคุณสมบัติพิเศษอื่นๆ ทางควอนตัมสำหรับการสื่อสัญญาณ ข้อความ เสียงภาพหรือสื่อประสมให้ผู้รับหรือระบบสามารถเข้าใจได้”ซึ่งวิวัฒนาการของการโทรคมนาคมนั้น เริ่มต้นจากการใช้มนุษย์เป็นผู้ส่งสารและพัฒนามาเป็นการส่งสาร ด้วยสิ่งประดิษฐ์จากธรรมชาติโดยใช้สัญลักษณ์ต่างๆ เช่น สัญญาณควัน สัญญาณไฟหรือสัญญาณเสียง ซึ่งมีขอบเขตจำกัดดังนั้นมนุษย์จึงได้มีการพัฒนา และคิดค้นสิ่งประดิษฐ์ทางด้านโทรคมนาคมขึ้น เพื่อก้าวข้ามขอบเขตนั้นๆ ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้เกิดเทคโนโลยีที่ใช้สำหรับการสื่อสารโทรคมนาคมขึ้นมากมายซึ่งทำให้สามารถสื่อสารกันได้อย่างรวดเร็วและได้ระยะทางที่ไกลมากขึ้น เริ่มต้นการพัฒนาจากการสื่อสารระหว่างบุคคล กลายเป็นการสื่อสารระดับเครือข่ายระหว่างประเทศและ
และครอบคลุมทั่วโลกในที่สุด

       The first generation of mobile telephone system in Thailand is that the 470 MHz cellular system. Basically it is that the Nordic mobile telephone (NMT-450 MHz). After the operating first for Scandinavian Countries in 1981 by using 450 MHz band. It was then adapted to Thailand in 1986 by moving technically to available frequency 470 MHz band. This analog mobile telephone system was popular at the beginning, however, its service fades down offer the present of never digital based mobile telephone system.

       โทรศัพท์เคลื่อนที่ หมายถึง ระบบโทรศัพท์ที่ผู้ใช้งานสามารถเคลื่อนที่ในขณะที่ใช้โทรศัพท์ ภายในพื้นที่บริการ(Coverage area) ของโครงข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ ซึ่งระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่มีอยู่หลายระบบด้วยกันสำหรับระบบแบบ NMT (Nordic Mobile Telephone System: NMT) เริ่มมีการพัฒนาตั้งแต่ ค.ศ. 1970 (พ.ศ. ๒๕๑๓) โดยหน่วยปฏิบัติการวิจัยเบลล์ (Bell Labs) ประเทศสหรัฐอเมริกา[๑] และเริ่มให้บริการในปี ค.ศ. 1981 (พ.ศ. ๒๕๒๔) โทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบ NMT-450 เริ่มใช้งานโดยกลุ่มประเทศสแกนดิเนเวียประกอบไปด้วย เดนมาร์ก ฟินแลนด์ นอร์เวย์ และสวีเดน[๒] ได้ใช้ความถี่ในย่าน ๔๕๐ เมกกะเฮิรตซ์ (MHz.) จึงเรียกเป็นระบบ NMT-450 แต่สำหรับประเทศไทย ได้ใช้ความถี่ในย่าน ๔๗๐ เมกกะเฮิรตซ์ จึงเรียกเป็นระบบ NMT-470 เพื่อให้สอดคล้องกับข้อกำหนดทางเทคนิค เกี่ยวกับความถี่วิทยุที่ใช้งานซึ่งอยู่ในย่านความถี่ ๔๗๙-๔๙๓.๕ เมกกะเฮิรตซ์ ซึ่งมีรายละเอียดบางกรณีที่แตกต่างออกไป แต่อย่างไรก็ตามระบบการทำงานของทั้ง NMT-450/470 โดยภาพรวมแล้วจะเหมือนกัน โทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบ NMT-470 ใช้เทคนิคที่เรียกว่า เซลลูลาร์ (Cellular) ในการสร้างโครงข่ายให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ตลอดจนบริการเสริมอื่นๆ โดยการแบ่งพื้นที่บริการ ออกเป็นเซลล์ติดต่อกันหลายเซลล์ ในแต่ละเซลล์จะมีอุปกรณ์ รับ-ส่ง สัญญาณ ตั้งอยู่ที่สถานีฐาน สัญญาณจากสถานีฐานต่างๆ จะต่อเข้ากับชุมสายโทรศัพท์เคลื่อนที่และต่อเข้ากับโครงข่ายโทรศัพท์พื้นฐาน (Public Switching Telephone Network: PSTN) โดยผ่านระบบสื่อสัญญาณ (Transmission system) โทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบ NMT-470 เป็นโทรศัพท์เคลื่อนที่ในระบบแอนะล็อกหรือเรียกว่า ยุคแรกของโทรศัพท์เคลื่อนที่ (First Generation) มีการใช้งานแพร่หลายในกลุ่มประเทศสแกนดิเนเวียและประเทศในยุโรปรวมทั้งประเทศไทยด้วย [๓]
        ต่อมาความนิยมในการใช้งาน ของโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบ NMT-470 ลดน้อยลง เนื่องจากมีเทคโนโลยีใหม่ที่มีการอำนวยความสะดวกมากกว่า      มีขนาดเล็กกว่าและมีราคาเครื่องที่ถูกกว่ามาแทนที่

        ระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ประกอบด้วยส่วนที่สำคัญอยู่สี่ส่วน คือ ชุมสายโทรศัพท์เคลื่อนที่ สถานีฐาน ระบบสื่อสัญญาณ และโทรศัพท์เคลื่อนที่ ซึ่งมีหน้าที่การทำงานของแต่ละส่วน ดังนี้

         ๔.๑ ชุมสายโทรศัพท์เคลื่อนที่ (Mobile Telephone Exchange: MTX)
         ศูนย์กลางในการดำเนินการสลับสายต่อให้ผู้ใช้ตลอดจนควบคุมระบบ ซึ่งประกอบด้วยอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ ควบคุมระบบทำนองเดียวกันกับชุมสายโทรศัพท์พื้นฐานแต่มีส่วนประกอบอื่นๆเพิ่มเติมขึ้นมาเพื่อใช้เป็นชุมสายโทรศัพท์เคลื่อนที่ชุมสายโทรศัพท์ชนิดนี้ เป็นชุมสาย SPC (Stored Program Control) โดยหนึ่งชุมสายครอบคลุมพื้นที่บริการ (Service Area: SA) หนึ่งพื้นที่ ซึ่งสามารถให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ทั้งหมด ๖๐,๐๐๐ เครื่อง และยังมีหน่วยความจำสำหรับการปรับปรุงการบันทึกตำแหน่งของเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่อีก ๑๒,๐๐๐ เครื่อง หรือ ๒๐% ของเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ทั้งหมด (Roaming Register)

         ๔.๒ สถานีฐาน (Radio Base Station (RBS): BS)
         ศูนย์กลางสำหรับรับ-ส่งสัญญาณวิทยุและแปลงสัญญาณรับ-ส่ง กับชุมสายโทรศัพท์เคลื่อนที่ (Mobile Telephone Exchange: MTX) ประกอบด้วยอุปกรณ์รับ-ส่งคลื่นวิทยุ อุปกรณ์ควบคุมความถี่และอุปกรณ์แปลงสัญญาณวิทยุเป็นสัญญาณโทรศัพท์ รับ-ส่ง กับชุมสายโทรศัพท์เคลื่อนที่ MTX  โดยผ่านระบบสื่อสัญญาณซึ่งมีข้อมูลทางด้านเทคนิคของสถานีฐานดังตารางที่ ๔.๑

                            ตารางที่ ๔.๑ ข้อมูลทางด้านเทคนิคของสถานีฐาน

         ๔.๓ ระบบสื่อสัญญาณ (Transmission System: TS)
         ส่วนที่รวบรวมสัญญาณโทรศัพท์ รับ-ส่ง ระหว่างชุมสายโทรศัพท์เคลื่อนที่ กับสถานีฐาน ประกอบด้วยอุปกรณ์มัลติเพล็กซ์ และอุปกรณ์วิทยุ (ไมโครเวฟ ยู เอช เอฟ หรือดาวเทียม) หรืออุปกรณ์เคเบิล (เคเบิลทางไกล เคเบิลพีซีเอ็ม เคเบิลโคแอคเซียล หรือเคเบิลเส้นใยนำแสง)

         ๔.๔ เครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ (Mobile Station: MS)
         อุปกรณ์ปลายทางที่ใช้ติดต่อโทรศัพท์สื่อสารในขณะเคลื่อนที่ ประกอบด้วยอุปกรณ์โทรศัพท์ อุปกรณ์แปลงสัญญาณโทรศัพท์เป็นสัญญาณวิทยุ อุปกรณ์รับ-ส่งสัญญาณวิทยุและอุปกรณ์ควบคุม ซึ่งมีข้อมูลทางเทคนิคของเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ดังตารางที่ ๔.๒

                               ตารางที่ ๔.๒ ข้อมูลทางเทคนิคของเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่

       จำแนกความถี่ออกเป็น ๒๒๕ ช่องทางสื่อสาร (Channel: CH) โดยประเทศไทยใช้ความถี่ในย่าน ๔๘๙ - ๔๙๓.๕ เมกกะเฮิรตซ์ สำหรับภาคส่ง ๔๗๙ - ๔๘๓.๕ เมกกะเฮิรตซ์ สำหรับภาครับ ช่วงห่างระหว่าง CH (CH Separation) ๒๐ กิโลเฮิรตซ์ (KHz.) และ ช่วงความถี่ระหว่าง Tx และ Rx (frequency Separation Between Tx and Rx) ๑๐ เมกกะเฮิรตซ์ จากการคำนวณจะได้ CH ทั้งหมด ๒๒๕ CH และมีการจัดหมายเลข CH ของ BS      ดังตัวอย่างตารางที่ ๖.๑

                                                        ตารางที่ ๖.๑ การจำแนกความถี่ ๒๒๕ CH

        หลังจากที่ได้แบ่งออกเป็น ๒๒๕ ช่องทางสื่อสาร (Channel: CH) ดังตารางที่ ๖.๑ แล้วจะต้องจัดกลุ่มความถี่ โดยจัด CH ทั้งหลายเข้าเป็นกลุ่ม    ดังตารางที่ ๗.๑ การจัด CH เข้าเป็นกลุ่มนี้จะมีประโยชน์สำหรับการจัดเซลล์ (Cell) และการนำความถี่มาใช้ใหม่อีกครั้ง เนื่องจากความถี่มีจำนวนจำกัด กลุ่มความถี่ที่แบ่งออกมานั้นมีอยู่ ๗ กลุ่มใหญ่คือ กลุ่ม A-G และในแต่ละกลุ่มใหญ่ยังมีกลุ่มย่อยอีก ตัวอย่างเช่น ความถี่กลุ่ม A มีอยู่ ๔ กลุ่มย่อย คือ A๑ A๒ A๓ และ A๔ ในแต่ละกลุ่มย่อยจะมีอยู่ ๘ CH

                       ตารางที่ ๗.๑ การจัดกลุ่มความถี่

         สำหรับช่องทางสื่อสารภายในสถานีฐานนั้นเป็นอุปกรณ์วิทยุ ซึ่งจะกำหนดความถี่ให้เหมาะสมตามข้อกำหนดของระบบซึ่งนำวิธีความถี่กลับมาใช้ใหม่ สามารถขยายวงจรได้เพิ่มขึ้น ส่วนจำนวนโทรศัพท์เคลื่อนที่ใช้งานทั้งหมดภายในพื้นที่บริการ ได้ประมาณ ๖๐,๐๐๐ เครื่อง 

         โครงสร้างของเซลล์มีการจัดประเภทของเซลล์เป็นสี่ประเภท ดังแสดงในรูปที่ ๘.๑

          เซลล์มาตรฐาน (Standard Cells) มีรัศมีของพื้นที่ให้บริการประมาณ ๒๐ - ๕๐ กิโลเมตร สำหรับให้บริการในพื้นที่ทั่วไป มีขอบเขตการให้บริการครอบคลุมพื้นที่กว้าง

          เซลล์เล็ก (Small Cells) มีรัศมีของพื้นที่ให้บริการประมาณ ๕ - ๑๕ กิโลเมตร สำหรับการให้บริการในพื้นที่ของเมืองใหญ่ซึ่งมีผู้ใช้หนาแน่นจำเป็นต้องจำกัดพื้นที่ให้บริการ

          เซลล์จิ๋ว (Micro Cells) มีรัศมีของพื้นที่ให้บริการ ประมาณ ๑ - ๕ กิโลเมตร สำหรับให้บริการในพื้นที่เมืองใหญ่ ซึ่งมีผู้ใช้หนาแน่นมาก

          เซลล์คลุม (Umbrella Cells) มีรัศมีพื้นที่ให้บริการเท่ากับเซลล์มาตรฐาน ใช้สำหรับเพิ่มขีดความสามารถในการให้บริการ โดยการสร้างเซลล์ป้อนลงไปบนเซลล์มาตรฐานหรือเซลล์เล็ก

          ๘.๑ รูปแบบของการจัดเซลล์ (Cell Pattern)
         รูปแบบของการจัดเซลล์เป็นการจัดเซลล์เพื่อใช้ความถี่ให้มีประสิทธิภาพสูงสุด โดยวิธีนำความถี่กลับมาใช้ใหม่ การจัดเซลล์จะแบ่งกลุ่มความถี่ตามขีดจำกัดเป็นรูปเมตริกซ์ ซึ่งอาจแบ่งเป็น ๔ ๗ และ ๑๒ การจัดรูปแบบของเซลล์ จะคำนึงถึงความต้องการและรูปแบบการแพร่กระจายคลื่นของสายอากาศ และขนาดอุปกรณ์ การจัดกลุ่มความถี่ของ ประเทศไทย ใช้รูปแบบ ๗ เซลล์

       ขอบเขตและคำจำกัดความต่างๆ ในระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ ไม่ว่าจะเป็นพื้นที่บริการ พื้นที่บริการย่อย สถานีฐาน เซลล์และช่องทางสื่อสารแล้ว มีรายละเอียดของ CH อื่นๆ แบ่งแยกชนิดหน้าที่และประโยชน์ได้ดังนี้

        ๙.๑ ช่องสัญญาณเรียก (Calling CH: CC)
        ช่องสัญญาณเรียก เป็นช่องทางสื่อสาร (Channel: CH) ที่ทุกๆ เซลล์ (Cell) จะต้องมีอยู่หนึ่ง CH และ CC นี้ต้องมีเปิดหรือมีสถานะ “ON” ตลอดเวลา เพื่อให้เครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ (Mobile Station: MS) ทุกๆ ตัวที่เปิดเครื่อง (Stand by) อยู่ในบริเวณเซลล์นั้นได้จับจอง (Lock) อยู่ที่ CC นี้ ในเซลล์หนึ่งๆ CH ใดที่จะเป็น CC จะถูกสั่งมาโดยชุมสายโทรศัพท์เคลื่อนที่ และจะควบคุมการทำงานโดยตลอด ดังตัวอย่าง CH ที่ ๒ (CH No ๑๕) ถูกสั่งให้เป็น CC CH ที่ ๒ นี้ก็จะส่งสัญญาณเรียก (Calling Signal) ออกไปตลอดเวลาเพื่อให้ MS ทั้งหลายจับจอง (Lock) อยู่ที่ CH ที่ ๒ นี้การที่จะเป็น CC นานขนาดไหนขึ้นอยู่กับเวลาที่ตั้งไว้ที่ MTX เมื่อครบเวลาแล้วซึ่ง อาจจะเป็น ๑๐ นาที ๑๕ นาที หรือครึ่งชั่วโมงก็ตามแล้วจึงจะย้าย CC ไปที่ CH อื่นๆ ที่ว่างเพื่อไม่ให้ CH ที่ ๒ รับภาระมากเกินไป แต่ถ้าไม่มี CH ใดว่างเลย CC ก็จะอยู่ที่ CH ที่ ๒ ต่อไปจนกว่าจะมี CH ว่าง ต่อมาหาก CH ที่ ๑ (CH No ๑) ว่าง เมื่อครบกำหนดเวลา CC จะย้ายไปอยู่ที่ CH ที่ ๑ MS ทุกๆ ตัวจะไล่หา (Scan) สัญญาณเรียก (Calling Signal) ใหม่ และจะไปจับจองอยู่ที่ CH ที่ ๑ ส่วน CH ที่ ๒ จะมีสถานะปล่อย (Idle) หรือ “OFF” ดังนั้น CC ต้อง “ON” อยู่ตลอดเวลาจำนวน ๑ CH

        ๙.๒ ช่องสัญญาณว่าง (Free-traffic CH: FTC)
        ช่องทางสื่อสารนี้ในทุกๆเซลล์จะต้องมีสถานะ “ON” ตลอดเวลาเช่นเดียวกับ CC แต่ FTC อาจจะอยู่ในช่วง ๑ ๒ หรือ ๓ ก็ได้ใน ๑ เซลล์ Cell ซึ่งขึ้นกับจำนวนการจราจรในเซลล์นั้นๆ FTC จะส่งสัญญาณช่องสัญญาณว่าง (Free-traffic signal) จากชุมสายโทรศัพท์เคลื่อนที่ออกไปตลอดเวลา เพื่อให้เครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ทราบว่า CH นี้เป็น CH ที่ว่าง และพร้อมที่จะให้ MS เรียกออก (Originate Cell) ได้

         ๙.๓ ช่องสัญญาณใช้งาน (Traffic CH: TC)
         เป็นช่องทางสื่อสาร (Channel: CH) ที่มีสถานะไม่ว่าง ถูกใช้งานอยู่ โดยที่ช่องสัญญาณนี้จะไม่พร้อมให้มีการใช้งานของคู่สายอื่นที่เข้ามา

         ๙.๔ ช่องสัญญาณว่าง (Idle CH)
         ช่องทางสื่อสารที่ว่าง ยังไม่มีการใช้งาน
 
         ๙.๕ ช่องสัญญาณข้อมูล (Data CH)
         ช่องทางสื่อสาร ที่ใช้ในการส่งข้อมูลระหว่างชุมสายโทรศัพท์เคลื่อนที่กับหน่วยตรวจสอบความแรงสัญญาณ (Signal Strength unit: SR) ซึ่งจะใช้งานในระยะเวลาสั้นๆ เพื่อตรวจวัดความแรงของสัญญาณ

        ขั้นตอนต่างๆ ในการเรียกเข้าและเรียกออกจากเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่จำเป็นต้องอาศัยการส่งผ่านข้อมูลติดต่อกันระหว่าง MS กับชุมสายโทรศัพท์เคลื่อนที่ เพื่อให้ MTX ได้รับรู้ว่าเมื่อใดที่ MS ยกหู เมื่อใดที่ MS วางหู และเมื่อใดที่ MS ส่งเลขหมาย เป็นต้น  องค์ประกอบหลักของระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ มี MTX BS และ MS แต่ข้อมูลต่างๆ ที่ใช้ในติดต่อนั้น มักเป็นข้อมูลที่ส่งระหว่าง MTX กับ MS โดยมี BS หรือเซลล์ เป็นทางผ่านของข้อมูล ข้อมูลที่ติดต่อระหว่าง MTX กับสถานีฐานนั้นมักใช้เฉพาะในการเปิด/ ปิด “ON/OFF” ช่องทางสื่อสาร (Channel: CH) ต่างๆ ข้อมูลทั้งหมดข้างต้นนั้นจะอยู่ในรูปของเฟรม (Frame)ซึ่งมีอยู่หลายชนิด ตัวอย่างจากรูปที่ ๑๐.๑ เป็นการส่งเฟรม (Frame)จากชุมสายโทรศัพท์เคลื่อนที่ไปให้เครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ โดยผ่านสถานีฐานหรือเซลล์ เฟรมดังกล่าวนั้นส่งผ่านทาง CC ช่องทางสื่อสาร (CH) ที่เครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ทุกๆ ตัวจับจองอยู่ หากเฟรมนั้นเป็นการเรียกออก “CALL” (เรียก MS เลขหมายของ MS ที่ถูกเรียกจะต้องถูกส่งออกไปด้วย)

          ๑๐.๑ การเรียกเข้าหาเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่
          การเรียกเข้าหาเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่นี้ แสดงว่าได้มีสัญญาณเรียกเข้า (Incoming Call) เข้ามาที่ ชุมสายโทรศัพท์เคลื่อนที่ ทำให้ MTX ทราบว่าต้องการติดต่อกับ MS ตัวใด และทราบต่อไปอีกว่า MS นั้นอยู่ในพื้นที่บริการย่อยใด MTX จึงจะได้สั่งให้ทุกๆเซลล์ ภายใน TA นั้นๆ ทำการเรียก MS โดยรียกผ่านทาง CC ของแต่ละ เซลล์

          ๑๐.๒ การเรียกออกจากเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่
          เดิมที MS จับจอง (Lock) อยู่ที่ CC แต่เมื่อใดก็ตามที่ MS ต้องการเรียกออกจะคลายจาก CC แล้วไปไล่หา FTC เมื่อพบแล้วจะใช้ FTC นั้นเป็น TC ในการเรียกออกจากรูปที่ ๑๐.๒ ซึ่งได้แสดงถึงขั้นตอนต่างๆ ในการเรียกออกจาก MS

         อาจจะเรียกการย้ายช่องสัญญาณนี้ว่า Hand off หรือ Hand over ได้ ซึ่งเกิดขึ้นในขณะที่เครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ ที่กำลังสนทนาอยู่ในเซลล์ ๑ ได้เคลื่อนที่ ออกไปทางเซลล์ ๒ ดังรูปที่ ๑๑.๑ ทำให้ความแรงของสัญญาณ ณ ช่องทางสื่อสาร (Channel:CH) ที่กำลังใช้งานอยู่นั้นต่ำลง จึงสมควรที่จะมี
ย้าย CH ไปใช้เซลล์ที่ ๒ เพื่อให้การสนทนาเป็นไปอย่างราบรื่น

        เมื่อเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ ถูกเปิดไว้โดยไม่ได้มีการเรียกออกใช้งานจะเรียกว่า MS ขณะนั้นอยู่ในสภาวะพร้อม (Standby) ณ สภาวะนี้ MS จะจับจอง (Lock) อยู่ที่ CC ตลอดเวลา เพื่อรอรับการเรียกเข้าหาตัวเอง และตรวจเช็คว่าค่าพื้นที่บริการย่อย (Traffic Area: TA) ที่เก็บอยู่ในตัว MS เองกับค่า TA ที่ส่งมาทางสัญญาณเรียก (Calling Signal) ตรงกันหรือไม่ซึ่งก็ควรตรงกัน แต่หากไม่ตรง MS ต้องส่งสัญญาณไปบอกชุมสายโทรศัพท์เคลื่อนที่ เพื่อขอทำการปรับข้อมูลการเคลื่อนย้าย (Roaming Updating)MTX จะต้องทราบตำแหน่งที่อยู่ของ MS ตลอดเวลา เพื่อจะได้เรียกตามตัว MS ได้อย่างถูกต้อง MTX จะทราบตำแหน่งที่อยู่ของ MS ในเทอม TA เพราะฉะนั้นการที่ MTX จะเรียกตัว MS แต่ละตัวจะเรียกผ่านทุกๆ เซลล์ ภายใน TA ที่ MTX ได้มีการบันทึกเอาไว้ เมื่อ MS ได้เปลี่ยนแปลงที่อยู่ใหม่ โดยวิ่งจาก TA หนึ่งไปยังอีก TA หนึ่ง MS จะทราบได้โดยตรวจสอบจากสัญญาณเรียก (Calling Signal) ดังกล่าวข้างต้น หน้าที่ MS จะต้องบอกให้ MTX แก้ไขตำแหน่งที่อยู่ TA (เดิม) เป็น TA (ใหม่) (การ Roaming Updating) เพื่อที่การเรียก MS ในครั้งต่อไป MTX จะได้ไปเรียกใน TA (ใหม่) โดยข้อมูลการแก้ไขหรือการปรับนี้จะเก็บไว้ในหน่วยความจำของตนเองเพื่อการเปรียบเทียบในครั้งต่อๆ ไปของการเคลื่อนย้าย

               ตารางที่ ๑๓.๑ เหตุการณ์สำคัญ